Émilie de Châtelet: briljant wetenschapper en mode-icoon

Delen:

Émilie Duchâtelet (1706-1749) was de eerste vrouwelijke natuurkundige en wiskundige. Haar vader was Louis Nicolas le Tonnelier de Breteuil, de eerste secretaris en introducteur des Ambassadeurs van koning Lodewijk XIV van Frankrijk. Haar vader besefte dat zijn dochter ontzettend intelligent was. Ze kreeg toegang tot de immense bibliotheek van het huis, kreeg de beste leerkrachten en moest niet, zoals gebruikelijk toen, naar het klooster. Eigenlijk zit er ook een minder lovenswaardige reden achter die grote vaderliefde: Émilie’s vader vreesde dat zijn dochter haar uiterlijk niet mee had om later aan een goede man te geraken. Haar verstand kon dus een redding zijn.

Émilie blonk snel uit in alles waar mannen goed in waren, en ontwikkelde ook een enorme talenknobbel: Engels, Grieks, Latijn, Italiaans. Ze leerde op latere leeftijd zelfs nog Nederlands. Ze vertaalde Principia Mathematica van Isaac Newton in het Frans en voorzag het van commentaar. Deze vertaling is in het Franse taalgebied nog steeds toonaangevend. Ze was ook goed met cijfers. Ze verdiende bijvoorbeeld enorm veel geld omdat ze zo goed kon gokken.

En ze brak ook sociale grenzen open voor vrouwen. Ze was een vrijgevochten vrouw. Ze was getrouwd met de markies Florent-Claude du Châtelet, een gearrangeerd huwelijk. Nadat het koppel drie kinderen had gekregen, koos Emilie ervoor om haar eigen leven te leiden. Ze dacht, als mannen maîtresses mogen hebben, waarom ik dan niet? In werkelijkheid was ze eerder dan naar maîtresses op zoek naar mannen die haar intellectueel konden uitdagen. Ze had knipperlichtrelaties met onder andere de hertog van Richelieu, haar leraar meetkunde Moreau de Maupertuis, de schrijver Voltaire en de dichter Jean-François de Saint-Lambert. Haar man liet die relaties toe. Hij gunde haar zelfs oprecht haar relatie met Voltaire. Beide heren raakten op termijn zelfs goed bevriend.

Over de sprekers

Frank Verstraete is Leigh Trapnell Professor of Quantum Physics aan de University of Cambridge en hoogleraar fysica aan de Universiteit Gent. Hij ontving in 2018 de prestigieuze Francqui-prijs, de belangrijkste wetenschapsprijs in België, voor zijn bijdrage tot de kwantummechanica.

Céline Broeckaert is theatermaakster en schrijfster.

Céline Broeckaert en Frank Verstraete schreven samen het boek 'Waarom niemand kwantum begrijpt en iedereen er toch iets over moet weten'.

Internationale Dag van Vrouwen en Meisjes in de Wetenschap

Op 11 februari is het de Internationale Dag van Vrouwen en Meisjes in de Wetenschap. In onze podcast "Wetenschapsheldinnen" gaan we op zoek naar onderzoeksters die een grote impact hebben gehad op de wetenschappelijke wereld of de persoonlijke carrière van actieve wetenschappers.

Delen:

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven