Giraffen zinken niet

Giraffen zinken niet

Delen:

Wat zou er gebeuren als je een giraffe in een diep zwembad duwt? Zou het langnekkig wonder verdrinken, of gewoon rustig baantjes zwemmen? Het lijkt een irrelevante vraag, en misschien is het dat ook, maar het is ook een vraag waar niemand een sluitend antwoord op kan geven. Niemand zag ooit een giraffe zwemmen. En niemand waagde het ooit om een giraffe een zwembad in te duwen, gezien de praktische en ethische bezwaren. We weten het dus niet. Biologen kunnen alleen maar gissen.

De meeste zoogdieren zijn goede zwemmers, maar die lijn zomaar doortrekken naar giraffen gaat niet. Door hun bijzondere lichaambouw – een kort lijf, lange poten en een lange nek – vermoeden biologen eerder dat giraffen zinken als bakstenen. Omdat “vermoedelijk” zo’n ontgoochelend begin van een antwoord is, snelden wiskundigen Donald Henderson van het Royal Tyrrell Museum of Palaeontology in Canada en Darren Naish van de Universiteit van Portsmouth de biologen ter hulp. Ze ontwikkelden een digitale versie van een giraffe, en gooiden die in een al even digitaal zwembad. De bollebozen ontwikkelden hun computermodel op basis van beelden van zwemmende paarden en het gewicht, de massa, de longcapaciteit en het zwaartepunt van een echte giraffe.

Wetenschap is veel meer dan een zoektocht naar antwoorden, het is vooral: willen, kunnen en durven botsen op vragen. Daarvoor heb je verwondering, nieuwsgierigheid, creativiteit, observatietalent en soms ook een losse vijs nodig

Hun conclusie: er is geen reden om aan te nemen dat giraffen zouden zinken. Zelfs zwemmen moet lukken, al zou het er erg stuntelig uitzien. De dieren hebben hun lichaamsbouw niet mee. De lange voorpoten trekken het lichaam naar beneden, waardoor een giraffe in een zwembad zijn nek horizontaal en net onder het wateroppervlak moet houden. Om nog te kunnen ademen, zou de giraffe dan zijn kop in een ongemakkelijke hoek naar boven moeten richten om de neusgaten boven water te houden. Giraffen kunnen in theorie zwemmen, maar in werkelijkheid zullen maar weinig giraffen hun speedo uit de kast halen.

Weer een mysterie ontrafeld. Heerlijk toch? Wijzelf, de wereld en het universum zitten vol met dit soort bizarre vragen. Dit boek is een ode aan wetenschappers die de drang voelen om die mysteries, hoe gek ook, uit te pluizen. Wetenschap is veel meer dan een zoektocht naar antwoorden, het is vooral: willen, kunnen en durven botsen op vragen. Daarvoor heb je verwondering, nieuwsgierigheid, creativiteit, observatietalent en soms ook een losse vijs nodig.

Jonge zebravinken die vaak alcohol drinken, zingen vals en verliezen zelfs hun vaardigheid om mooie liedjes te fluiten. Een bizar inzicht dat ons tegelijk heel veel leert over de effecten van alcohol.

Voor de wetenschap van losse vijzen heb ik een academisch domein bedacht: fantastische wetenschap, de mix van humor en intellect, waar onderzoekers bizarre experimenten bedenken en inzichten verwerven die ons eerst doen lachen, en wat later ook doen nadenken. Kunnen dieren een orgasme krijgen, waarom belt je moeder vaker als het regent en waarom vinden we onszelf en anderen aantrekkelijker wanneer we gedronken hebben? Je verlangen naar antwoorden wordt in het boek "Giraffes don't sink" bevredigd.

Hoewel fantastische wetenschap vooral de verwondering viert, en je eindeloze inspiratie voor toogverhalen biedt, komen er vaak ook onverwachte inzichten uit voort. Britse wetenschappers ontdekten bijvoorbeeld dat melkkoeien met een naam meer melk geven dan naamloze koeien. Een leuk weetje, dat tegelijk het belang van dierenwelzijn onderstreept. Veetelers die hun koeien een naam geven, hebben vermoedelijk ook een nauwere band met hun dieren, waardoor die zich beter voelen, minder stress ervaren, en meer melk geven. En onderzoek dat becijferde hoe donzige eendenkuikens schijnbaar moeiteloos achter hun moeder aan zwemmen, inspireert ingenieurs om schepen minder brandstof te laten verbruiken.

Met het boek "Giraffes don't sink" wil ik je aanmoedigen om nieuwsgierigheid te omarmen, vragen met een open geest te benaderen en, vooral, nooit bang te zijn om vragen te stellen. Want het is juist de fantastische wetenschap die van tijd tot tijd ons begrip van de wereld, het universum en onszelf opnieuw vormgeeft.

Giraffes don't sink

And approx. 137 other fantastic insights from science

Uitgeverij VBK - Houtekiet

Engels

Delen:

De finaletickets van de PhD Cup zijn uitgedeeld. Op woensdagavond 30 september kregen de zestien kandidaten tijdens de halve finale bij SciMingo drie minuten om de jury te overtuigen. Acht van hen mogen zich nu opmaken voor de finale van de elfde editie op woensdag 21 oktober in de Handelsbeurs in Gent.

Ging een experiment uit jouw onderzoek ooit spectaculair mis? Of liep je veldwerk een tikkeltje anders dan gepland? SciMingo gaat met Jacotte Brokken voor het tweede seizoen van de podcast 'Missen is wenselijk' opnieuw op zoek naar onderzoekers die hun faalverhalen willen delen.

Een interdisciplinair onderzoeksteam trekt aan de alarmbel omdat de academische wereld “voorspelbaar” en “voorzichtig” onderzoek lijkt te bevoordelen in plaats van gedurfde ideeën. Dit vormt niet enkel een probleem voor de toekomst van de wetenschap, maar treft vooral de nieuwe generatie vorsers/academisch talent.

Waarnemen, tellen, meten en classificeren: een greep uit de taken die burgers uitvoeren om de wetenschap vooruit te helpen. Kan AI dit allemaal overnemen? Nee, stelt astronoom Stijn Calders: mensen doen veel meer dan alleen data produceren.

Infectioloog Isabel Brosius (Instituut voor Tropische Geneeskunde) onderzoekt hoe nieuwe infectieziekten zich verspreiden tijdens een uitbraak. Toen in 2023 een nieuwe mpox-variant opdook in Oost-Congo, trok ze samen met Congolese onderzoekers meteen naar het getroffen gebied om een diagnose-, behandel- en onderzoekscentrum op te zetten. Haar onderzoek werd vanavond bekroond met de Eos Pipet.

De selectie voor de Vlaamse PhD Cup 2026 is rond. Ontdek welke zestien jonge wetenschappers zich opmaken om hun jarenlange doctoraatsonderzoek te vertalen naar een krachtige en heldere presentatie van drie minuten.

Het magazine Annals of Improbable Research reikte vrijdagnacht voor de 36ste keer de Ig Nobelprijzen uit - voor wetenschappelijk onderzoek dat je eerst doet lachen, maar dan doet nadenken. De ceremonie vond voor de eerste keer in de geschiedenis van de prijs niet in de VS plaats.

Een toonaangevende studie waaruit bleek dat echt vernieuwend onderzoek steeds minder voorkomt, deed een paar jaar geleden flink wat stof opwaaien. Nu stelt een team onder leiding van VUB-onderzoekers vast dat de hoeveelheid baanbrekend onderzoek uit het verleden overschat werd.

Leraren leren niet alleen op studiedagen of in begeleidingstrajecten. Veel vaker worden ze gevormd door collega’s die elke dag tonen hoe je kunt lesgeven, bijsturen en opnieuw beginnen. En soms ook door collega's die tonen hoe het helemaal niet moet.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven