Bewaarde voetafdrukken onthullen: twee verschillende mensachtigen hebben elkaar in levenden lijve ontmoet

Bewaarde voetafdrukken onthullen: twee verschillende mensachtigen hebben elkaar in levenden lijve ontmoet

Delen:

Fotocredit: Kevin Hatala

Hoe vertel je een Belgenmop of een Hollandergrap die zich in de verre prehistorie afspeelt? Belgen en Nederlanders waren er anderhalf miljoen jaar geleden nog niet. Zelfs de moderne mens, Homo sapiens, was nog niet geboren. Wie er al wel waren: Homo erectus, onze directe voorouder, en Paranthropus boisei, een andere, uitgestorven mensachtige (of aapmens). Beide mensachtigen zouden zomaar samen in een prehistorische mop kunnen figuren, want uit een bijzondere vondst in Kenia blijkt dat ze elkaar moeten hebben gekend.

Aan de oever van het Turkanameer, in het noorden van het Afrikaanse land, hebben paleoantropologen immers voetafdrukken gevonden van zowel H. erectus als van P. boisei. Ze dateren van 1,5 miljoen jaar geleden, de tijd van het vroege pleistoceen (de periode van afwisselend ijstijden en warmere tussenperioden). Al die tijd zijn de afdrukken bewaard gebleven. Het bodemonderzoek wees bovendien uit dat de twee verschillende voetsporen (gevormd door de afdrukken) ongeveer op hetzelfde tijdstip zijn gemaakt. Er zouden hooguit enkel uren hebben gezeten tussen de passage van beide mensachtigen, die overigens uit verschillende richtingen kwamen en ook opliepen – de twee voetsporen kruisen elkaar bijna loodrecht. Als ze elkaar die dag anderhalf miljoen jaar geleden al niet waren tegengekomen, zal dat dus wellicht op een andere dag weleens zijn gebeurd. Zo vormt deze ontdekking het eerste echte bewijs dat verschillende mensachtigen elkaar in levenden lijve hebben ontmoet, en dat ze dus hun leefgebied deelden. Het onderzoek verscheen deze week in Science.

Credit: Louise Leakey

In tegenstelling tot botresten of (stenen) gereedschap vertellen voetsporen waar mensachtigen daadwerkelijk bij leven zijn geweest. Bovendien tonen ze hoe ze zich voortbewogen. Zowel H. erectus als P. boisei gingen al rechtop, al was dat ook al bekend uit onderzoek op teruggevonden fossiele skeletten. Hun voetafdrukken konden worden geïdentificeerd aan de hand van hun vorm.

Het was al bekend dat in de omgeving van het huidige Turkanameer (dat anderhalf miljoen jaar geleden nog niet bestond) verschillende mensachtigen hebben geleefd, waaronder H. erectus en P. boisei. Indirect is de ontdekking van de voetsporen hieraan te danken. Nadat er na een hevige regenbui fossiele resten op de plek bloot waren komen te liggen, groeven de paleoantropologen ze voorzichtig uit. Daarbij stuitten ze eerst op gigantische vogelpootafdrukken, daarna kwam de eerste voetafdruk tevoorschijn.

Terwijl uit H. erectus uiteindelijk de moderne mens voortkwam, stierf P. boisei rond ongeveer 1 miljoen jaar geleden uit. Het is misschien verleidelijk te denken dat het een met het ander te maken had. Maar gezien de verschillende voedingsgewoonten – P. boisei zou eerder een planteneter geweest zijn – zouden ze vermoedelijk prima een leefgebied kunnen hebben gedeeld. Al zullen ze wellicht niet hebben samengeleefd. Dat suggereren ook hun beider voetsporen: ze kruisten wel, maar liepen daarna niet samen.

Bron: Craig Feibel, Rutgers School of Arts and Sciences, VS in Science

Delen:

Het weer is wispelturig. Toch probeert de mens al eeuwenlang te achterhalen wat morgen brengt. In de achttiende eeuw probeerden weerdeskundigen de code van het weer te kraken aan de hand van de maan. Ze vonden uiteindelijk niet wat ze zochten, maar hun pogingen leren ons waardevolle lessen in hoe we kunnen omgaan met de beperkingen van de wetenschap.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Met de verfilming van Margaret Atwoods The Testaments keert het universum van The Handmaid’s Tale dit jaar terug. De wereld van de rood geklede dienstmaagden in Gilead fascineert omdat ze iets fundamenteels toont over religie. Geloven doe je niet alleen met woorden en gedachten. Je voert geloof ook op.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Hedendaagse films tonen ridders vaak als stoere krijgers die geen traan laten. De middeleeuwse literatuur vertelt een ander verhaal. Mijn onderzoek laat zien dat middeleeuwse helden veel ‘gevoeliger’ waren dan het moderne cliché doet vermoeden.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Keramiek van ruim drieduizend jaar oud draagt specifieke afbeeldingen die het aardewerk authenticiteit verleenden. Het zou om een van de vroegste bekende vormen van marketing gaan.

Dat de Homo sapiens zich met neanderthalers en denisovamensen heeft voortgeplant, was al bekend. Nu blijkt dat er daarnaast nóg twee oudere, onbekende mensachtigen hun voetafdruk in ons DNA hebben nagelaten.

Vandaag worden er wereldwijd naar schatting 7500 talen gesproken, waarvan de helft met uitsterven bedreigd wordt. Toch is het verdwijnen van talen geen recent fenomeen.

Ten oosten van de Nijl in Soedan liggen honderden millennia-oude graven. Ze dateren uit de tijd dat de Sahara nog geen kurkdroge woestijn was.

De Declaration of Independence van 1776 bestempelde hen als merciless Indian savages. Geen wonder dat inheemse Amerikanen met zeer gemengde gevoelens naar de viering van het 250-jarige bestaan van de Verenigde Staten toeleven. ‘Met die erfenis moeten we vandaag nog steeds leven.’

Neanderthalers stonden als soort genetisch niet op instorten. Waarom verdwenen ze dan? Een nieuwe studie van Belgische en Franse fossielen zet een van de populairste verklaringen op losse schroeven.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven