Darmfloratype gelinkt aan depressie en darmontstekingen

Darmfloratype gelinkt aan depressie en darmontstekingen

Delen:

Mensen met een specifiek darmfloratype dat minder ontstekingsremmende bacteriën telt, komt vaker voor bij mensen met een depressie én mensen met ontstekingen in de darmen. Dat blijkt uit onderzoek van microbioloog Jeroen Raes van de VIB-KU Leuven.

Om die conclusie te trekken onderzocht het team van Raes de stoelgangstalen van meer dan 3000 vrijwilligers.  Ruim honderd deelnemers kampten met blijvende ontstekingen in het darmstelsel. Blijvende ontstekingen zijn kenmerkend voor verschillende ziektes waaronder de ziekte van Crohn. De rest van de vrijwilligers was gezond.

Het onderzoeksteam zag dat de patiënten met de ontstekingen veel vaker een bepaald type darmflora hadden dan de gezonde vrijwilligers. Het gaat om het B2-enterotype. Mensen kennen drie verschillende darmflora typen. Elk heeft zijn eigen kenmerken. Een daarvan is het zogenoemde Bacteroides-type. Het B2-enterotype is weer een subtype daarvan. Dit darmflora type kenmerkt zich door de aanwezigheid van relatief weinig ontstekingsremmende bacteriën, zoals Faecalibacterium. Daarnaast zijn er in totaal ook minder bacteriën aanwezig en leven er minder verschillende soorten bacteriën in de darmen van de mensen met dit type.

Het B2-type kwam voor bij 38 tot 78 procent van de patiënten en slechts bij 13 procent van de gezonde vrijwilligers. Op basis van extra bloedonderzoeken bleek bovendien dat de gezonde vrijwilligers met dit type darmflora een lichtverhoogde hoeveelheid ontstekingsstoffen in hun bloed hadden.

Uit eerder onderzoek van het team van Raes bleek al dat het b2-type ook vaker voorkomt bij mensen met een depressie. Zo’n 26 procent van de mensen die met een depressie kampt heeft het b2-enterotype.

Volgens de wetenschappers hoeven we ons geen zorgen te maken over de gezonde vrijwilligers met het b2-type darmflora. Je darmflora kunnen namelijk veranderen, bijvoorbeeld door wat je eet. Bovendien is het nog niet duidelijk of het darmflora type de oorzaak is van de ontstekingen en depressies. Het kan ook andersom: namelijk dat ontstekingen of depressies een invloed hebben op de bacteriën en schimmels in je darmen.

Dat is voer voor vervolgonderzoek. Ook hoe het precies kan dat de samenstelling van je darmen gelinkt is aan psychisch welzijn, moet nog verder onderzocht worden.

De bevindingen zijn gepubliceerd in het vakblad Nature Microbiology.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven