De Hunger Games naar vaginale gezondheid

De Hunger Games naar vaginale gezondheid

Delen:

Nu telecoms het nieuwe normaal zijn, we perfect 1,5 meter kunnen inschatten en naar de supermarkt gaan een avontuur is geworden, zou je bijna vergeten dat moslims overal ter wereld, and yours truly, de voorbije maand Ramadan vanuit hun kot hebben beleefd. Deze spirituele maand staat binnen de Islam onder meer voor bezinning, zelfdiscipline en vasten van zonsopkomst tot zonsondergang. Nu ik volop in de voorbereidingen voor het onderzoek van Isala zit, vraag ik me toch af welk effect vasten heeft op mijn microbioom, en ja, ik bedoel mijn vaginaal microbioom!

Wat opzoekwerk leert me al snel dat vasten niets nieuws is voor de mens. Verschillende religies en culturen doen het al eeuwen. Maar de laatste jaren hoor ik toch wel vaker vriendinnen praten over een nieuwe, populaire dieet-trend, Intermittent Fasting (IF)*, ook wel gekend als periodiek vasten. Deze methode vertelt je niet wat je eet, maar wanneer je eet. Je wisselt periodes van vasten af met eetmomenten. Tijdens het vasten bij het IF-dieet mag je enkel producten zonder calorieën gebruiken zoals water, koffie of thee. Veel blogs, fitnessgoeroe’s en diëtisten beloven dat Intermittent Fasting een gunstig effect kan hebben op je gezondheid. Zou dit een fabeltje zijn of misschien toch wetenschappelijk onderbouwd?

Na een duik in de wetenschappelijke literatuur is al snel duidelijk dat ik niet de enige ben die me deze vraag stelt. Verschillende studies op proefdieren stellen dat periodiek vasten een positieve impact zou kunnen hebben op het metabolisme, neurofysiologie, hypertensie, enz. Al zijn de studies niet eenduidig en zijn proefdieren natuurlijk ook geen mensen. En hoe zit het dan met het microbioom? Wel, periodiek vasten zou resulteren in een verandering in de samenstelling van het darmmicrobioom. Het zou leiden tot een verhoging van de fermentatieproducten: acetaat en lactaat. En dat kan een belangrijke ontdekking zijn, want deze twee stoffen zorgen ervoor dat wit vetweefsel beige wordt en dat is belangrijker dan je denkt. Want beige vetcellen zullen vet verbranden en niet opslaan, zoals de witte variant doet. Als dit zou bevestigd worden in verdere vervolgonderzoeken, dan zou dit baanbrekende gevolgen kunnen hebben voor de behandeling van obesitas. Maar nogmaals, de onderzoeken hierrond staan nog in hun kinderschoenen en er zijn best ook wat gezondheidsrisico’s verbonden aan deze dieettrend, dus laat je steeds begeleiden door je huisarts of diëtist mocht je hiermee willen experimenteren.

Hoe zit het met het vaginaal microbioom?

Nu is onze vraag, natuurlijk, hoe zit het met het vaginaal microbioom? Is hier ook een wijziging in het microbioom waar te nemen? En zo ja, heeft dit dan een positieve impact op eventuele kwaaltjes of hormonale schommelingen bijvoorbeeld? Spijtig genoeg en zoals zo vaak in het onderzoeksdomein van Isala: nog geen enkel wetenschappelijk onderzoek…

Maar geen nood, dit maakt ons team alleen nog enthousiaster. Want dan rijzen er binnen Isala meteen verschillende onderzoeksvragen:

Of heel concreet: is het slim of niet om die extra reep chocolade te eten? Het is toch gefermenteerd, dus vinden die micro-organismen hun weg dan naar mijn vagina?

Doe jij aan Intermittent Fasting of een andere vorm van periodiek vasten? Merk jij een verschil in je vaginale gezondheid na het vasten tijdens de Ramadan? Of kan jij veranderingen in je vaginale gezondheid linken aan je eetpatroon?

Laat het de onderzoekers van Isala weten via Instagram, Twitter of mail!

*Let op: Intermittent Fasting is zeker niet geschikt voor iedereen. Wij raden het af bij diabetes type 1 en 2, zwangerschap, ondergewicht, voor mensen jonger dan 18 en mensen die in het verleden een eetstoornis hebben gehad. Dus bespreek dit zeker eerst met je huisarts en/of diëtist.

Deze blog verscheen ook op de website van Isala.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven