De tumor die niemand opmerkt

De tumor die niemand opmerkt

Delen:

De overgrote meerderheid van de patiënten met borstkanker zijn vrouw. Een op de acht vrouwen ontwikkelt voor haar 75ste een kwaadaardig gezwel in de borst. Daarbij vergeleken zijn mannen met borstkanker een zeldzaamheid. Gemiddeld krijgt een op de duizend mannen er ooit mee af te rekenen.

Mannen mogen niet deelnemen aan de grootschalige screenings waarvoor vrouwen systematisch worden uitgenodigd. ‘Het onderzoek kan bij hen leiden tot overdiagnose en overbehandeling’, zegt borstchirurg Ann Smeets (UZ Leuven). ‘Die nadelen wegen niet op tegen het lage aantal tumors die een screening zou opleveren.’

Zonder screening kunnen bij mannen de alarmbellen pas afgaan wanneer ze symptomen krijgen. ‘Die zijn identiek als bij vrouwen, zoals een knobbeltje onder de tepel’, vertelt Smeets. ‘Helaas herkennen mannen ze dikwijls niet. Ze zijn zich er te weinig van bewust dat deze kanker ook hen kan treffen.’

Mannen moeten beseffen dat ze onmiddellijk naar een arts moeten stappen als ze iets zien of voelen veranderen aan hun borsten

Het gebrek aan screenen en kennis leidt ertoe dat tumors bij mannen dikwijls later worden opgemerkt dan bij vrouwen. De tumor is dan vaker al uitgebreid naar het omliggende weefsel. De prognose ziet er door de band genomen slechter uit. ‘Van de 131 mannen bij wie in 2018 een tumor in de borst werd vastgesteld, was er bij 95 procent sprake van een invasieve borstkanker’, zegt patholoog Paul van Diest (UMC Utrecht).

Mannen worden bovendien meestal uitgesloten van klinische studies. Testresultaten bij vrouwen worden daarom zomaar doorgetrokken naar mannen. Dat is niet zonder gevaar. Uit onderzoek blijkt dat sommige tumoreigenschappen andere gevolgen kunnen hebben voor mannen dan voor vrouwen. Daardoor wordt een aantal tumors bij mannen wellicht verkeerd beoordeeld en behandeld.

Moeten mannen die zich zorgen maken net als vrouwen aan zelfonderzoek beginnen te doen? ‘Dat levert meestal weinig op. Het maakt hen soms nodeloos ongerust’, zegt Smeets. ‘Mannen moeten vooral beseffen dat ze onmiddellijk naar een arts moeten stappen als ze iets zien of voelen veranderen aan hun borsten. Net als vrouwen.’

Beeld: Ann Smeets

Meer weten? Het volledige artikel lees je nu in Eos.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven