Draagbare kunstnier

Draagbare kunstnier

Delen:

Patiënten met ernstig nierfalen, waarbij de nieren onvoldoende of helemaal niet meer werken, hebben hemodialyse nodig om te overleven. Bij die behandeling neemt een hemodialysetoestel – een kunstnier buiten hun lichaam – de taak van hun nieren over en filtert het afvalstoffen en overtollig vocht uit hun bloed.

Hemodialyse is levensreddend, maar ook zeer belastend. Patiënten moeten voor die behandeling vaak drie keer per week naar het ziekenhuis waar ze telkens vier uur aan een machine gekluisterd liggen. Om het voor patiënten mogelijk te maken zichzelf thuis of op reis te behandelen voert Karin Gerritsen, internist-nefroloog bij het UMC Utrecht, onderzoek naar een draagbare kunstnier.

Na positieve veiligheidsstudies met eerdere prototypes in Frankrijk en Singapore nemen ongeveer vijftig patiënten van het UMC Utrecht deel aan een langer durende studie waarbij ze de NeoKidney thuis gebruiken. Dit toestel, dat werd ontwikkeld door medisch technologiebedrijf Nextkidney in samenwerking met het UMC Utrecht en de Nierstichting, heeft de afmetingen en het gewicht van een handbagage-rolkoffer, heeft door een gesloten systeem met hergebruik van dialysevloeistof er veel minder van nodig en is ontworpen voor kortere, frequentere hemodialyse van vier tot zeven behandelingen van twee uur per week. Het is energiezuinig en elektrisch veilig, zodat het op een standaard stopcontact kan worden aangesloten. Tijdens de testfase gaan de onderzoekers na of het toestel op een veilige manier doet wat het moet doen, of het makkelijk te gebruiken is, of het lichaam van de patiënten goed reageert op de behandeling, en welk effect dit heeft op hun levenskwaliteit.

De resultaten van het onderzoek worden in de loop van 2027 verwacht. Als het onderzoek succesvol verloopt, kan de draagbare kunstnier een aanvulling worden op bestaande dialysevormen en kan het patiënten meer zelfstandigheid, flexibiliteit en vrijheid geven. Het toestel is vooral bedoeld voor patiënten die stabiele dialyses hebben, die een goede vaattoegang hebben en die vaker en korter willen dialyseren. Het is niet geschikt voor kinderen, zwangere vrouwen of patiënten met ernstige bijkomende ziekten zoals ernstige long- of leverziekten.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven