Exoskelet helpt pianisten om fysieke grenzen te verleggen

Exoskelet helpt pianisten om fysieke grenzen te verleggen

Delen:

Als je een nieuwe vaardigheid leert, dan is het normaal dat je in het begin snel bijleert en na een tijd steeds minder vooruitgang boekt. Ook getrainde musici hebben hier last van. Zelfs na jaren oefenen kan het zijn dat ze dit ‘plafondeffect’ niet kunnen doorbreken, omwille van fysieke beperkingen in de snelheid en behendigheid van hun vingers. Japanse onderzoekers hebben nu een robothand-exoskelet ontwikkeld dat pianisten helpt om deze fysieke grens te doorbreken.

Het exoskelet is ontworpen om de vingers van pianisten sneller te bewegen dan zij zelf zouden kunnen. Het apparaat werd in meerdere experimenten bij 118 getrainde pianisten getest. Ze oefenden thuis eerst twee weken lang een pianostuk totdat hun prestatieniveau een plateau bereikte. Vervolgens ondergingen zij een trainingssessie van 30 minuten met het exoskelet, dat op de rechterhand werd bevestigd. Het apparaat genereerde vervolgens snelle of trage bewegingen in een complex of simpel patroon. De pianisten hoefden hierbij zelf niets te doen; het exoskelet genereerde alle bewegingen zelf.

Direct na de training en de dag nadien beoordeelden de onderzoekers de prestaties van de pianisten. De pianisten die snelle en complexe patronen hadden ervaren, konden sneller spelen met zowel hun getrainde, als met hun ongetrainde hand. Ook vertoonden ze een verbeterde spiercoördinatie in hun getrainde hand.

Eerder onderzoek had al aangetoond dat robot-geassisteerde bewegingen eenvoudige vaardigheden kunnen verbeteren, maar met deze studie leren onderzoekers dat het ook getrainde mensen kan helpen om het plafondeffect te doorbreken. De onderzoekers geven aan dat er nieuwe onderzoeken nodig zijn om te begrijpen hoe het exoskelet precies de motorische vaardigheden verbetert, en waarom deze vaardigheden ook verbeteren in de ongetrainde hand.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven