Gekweekte stamcelpatches kunnen een alternatief zijn voor een pacemaker

Gekweekte stamcelpatches kunnen een alternatief zijn voor een pacemaker

Delen:

Eerst even dit, voor een goed begrip: dit kleefverband voor intern gebruik is geen dubieus wondermiddel dat door een obscure onderzoeker op het net is gegooid. Het is voorgesteld op het jaarlijks congres van de British Cardiovascular Society in Manchester, ontwikkeld door het Londense Centre of Regenerative Medicine, en het onderzoek is gefinancierd door de British Heart Foundation (BHF).

De basisidee is, kort samengevat, het makkelijker omkeren van schade die het hart lijdt bij een infarct, door het tijdelijk tekort aan zuurstof en andere levensbelangrijke stoffen. Waardoor delen van de hartspier kunnen afsterven, met alle mogelijke gevolgen vandien op termijn. De patch, die in een lab ‘gemaakt’ is met stamcellen, kan aangebracht worden op de hartspier. Die wordt zo weer sterker en kan voor een optimalere bloedcirculatie zorgen.

Onderzoeksleider en hartspierspecialist Richard Jabbour (Imperial College) ziet veel perspectief: ‘Dit kan op een dag een vast en vanzelfsprekend onderdeel worden van het pallet behandelingen dat artsen hartlijders kunnen aanbieden.’ De volgende stap is de researchresultaten vertalen naar klinische experimenten. ‘En als die positief zijn,’ zegt medisch directeur van de BHF Metin Avkiran, ‘dan zou dit een belangrijke stap voorwaarts zijn in de regeneratieve geneeskunde.’

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven