Heeft de grootte van je bord dan toch geen invloed op hoeveel je eet?

Heeft de grootte van je bord dan toch geen invloed op hoeveel je eet?

Delen:

Het effect van de grootte van het bord op hoeveel iemand eet, is al meermaals onderzocht. Er zijn ook al verschillende reviews en meta-analyses gepubliceerd over het onderwerp. Zowel in een eerdere overzichtsstudie als in een nog recenter onderzoek¹ kwamen wetenschappers tot de conclusie dat eten van een kleiner bord maakt dat mensen (als ze zelf kunnen opscheppen) minder gaan eten. Dergelijke overzichtsstudies zijn natuurlijk maar zo goed als de studies waarop ze gebaseerd is. En daar knelt het schoentje. Vaak waren deze studies van mindere kwaliteit: het aantal deelnemers was meestal klein en regelmatig werd enkel gebruik gemaakt van een studentenpopulatie.

De nieuwe studie² heeft daar een antwoord op willen bieden. De 134 deelnemers werden zo gekozen dat ze een weerspiegeling zijn van de algemene volwassen bevolking. Het aantal was ook voldoende hoog om een effect te kunnen meten. En ook de regels om een goede interventiestudie op te zetten werden gevolgd.

Voor het onderzoek werden de deelnemers ingedeeld in twee groepen. Beide groepen kregen een lunch aangeboden bestaande uit een quiche of een eenpansgerecht. Bij de ene groep werd gebruik gemaakt van grote borden, de andere groep kreeg kleine borden. De deelnemers mochten zelf kiezen hoeveel ze aten. De onderzoekers gingen er van uit dat de deelnemers die een groter bord kregen beduidend meer zouden eten, maar dat bleek niet het geval. Het verschil tussen beide groepen bedroeg slechts 20 kcal (644 versus 624 kcal). Bij gebruik van een groot bord bleven er wel meer restjes achter op het bord. De onderzoekers besluiten dat het geen zin heeft om mensen die willen vermageren aan te raden om te kiezen voor een kleiner bord.

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

De resultaten van dit goed opgezette onderzoek lijken de bevindingen van de eerdere studies op hun kop te zetten. Dit is niet zo. Het bevestigt wel dat voedingsonderzoek zeer complex is en zelden leidt tot uniforme resultaten. Het is met andere woorden onmogelijk om op basis van één onderzoek voedingsadvies te geven of aan te passen. Het bestaande advies om te kiezen voor een klein bord reeds aanpassen heeft dus geen zin. Wanneer meerdere nieuwe onderzoeken verschijnen, loont het de moeite om alle informatie op een rijtje te zetten en adviezen aan te passen indien nodig.

Conclusie

Of de grootte van een bord effectief het verschil kan maken tussen een kilootje meer of minder, is nog steeds niet 100 procent duidelijk. Het lijkt er wel op dat als er een effect is, dit eerder bescheiden zal zijn. Maar onder het motto dat alle kleine beetjes helpen, kan het geen kwaad om te kiezen voor een klein bord. Al was het maar om restjes te vermijden en zo voedselverspilling tegen te gaan.

Noten

  1. Holden SS, Zlatevska N, Dubelaar C. Whether smaller plates reduceconsumption depends on Who’s serving and Who’s looking: a meta-analysis. J Assoc Consum Res. 2016;1(1):134–46

  2. Kosīte, Daina, et al. "Plate size and food consumption: a pre-registered experimental study in a general population sample." International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity 16.1 (2019): 1-9

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven