Hoe de botbreuken van senioren binnenkort sneller kunnen helen

Hoe de botbreuken van senioren binnenkort sneller kunnen helen

Delen:

Met elke nieuwe beenbreuk worden ouderen minder mobiel en boeten ze stevig in aan levenskwaliteit en zelfstandigheid. Een onverwachte oorzaak voor vertraagd botherstel bij ouderen blijkt geen factor in het bot zelf te zijn, maar wel een eiwit dat veel verderop, in de lever, geproduceerd wordt.

Onderzoekers van Duke Universiteit (VS) ontdekten hoe dit werkt en wat er moet gebeuren om het tij te keren. Het eiwit in kwestie heet ApoE. De normale functie van dit proteïne is het binden van vetten – essentieel in ons vetmetabolisme.

Wat heeft dat dan te maken met botbreuken? Wel, in een eerdere studie vonden de wetenschappers dat de hoeveelheid van dit ApoE in het bloed van oudere muizen en mensen beduidend hoger was dan in dat van hun jongere soortgenoten. Toen al werd de link gelegd met vertraagd botherstel door de verhoogde aanwezigheid van dit proteïne.

Rem opheffen

Nu voegen de vorsers extra duiding toe aan hun eerdere observaties. ApoE blijkt te verhinderen dat de stamcellen in onze beenderen zich specialiseren naar botvormende cellen (osteoblasten). Het reist via het bloed en bindt dan op een specifieke receptor op die stamcellen in beenderen (een soort sleutel-slot systeem), waarna het die het signaal geeft om te stoppen met de ontwikkeling naar osteoblasten. Een rem dus op osteoblastvorming en zo ook op botvorming en -herstel bij oudere mensen.

In die gevallen zagen ze dat het breukherstel vlotter én kwalitatiever verliep

Het goede nieuws? Medicatie kan die rem opheffen, zonder ingrijpende operaties. Dat toonden de wetenschappers aan door de oudere muizen met botbreuken te behandelen met antilichamen tegen ApoE. In die gevallen zagen ze dat het breukherstel vlotter én kwalitatiever verliep dan in controledieren die geen antilichamen kregen.

Voordat die medicatie in mensen gebruikt kan worden, moeten er uiteraard nog klinische testen gebeuren op patiënten. Maar de medicatie zal eenvoudig, omkeerbaar en niet-invasief zijn, en niet de complicaties kennen die gepaard kunnen gaan met het plaatselijk toedienen van andere bot-specifieke medicatie.

Vergrijzende wereld

De onderzoekers benadrukken het belang van deze ontdekkingen en hun concrete toepassingen in een wereld die steeds meer senioren telt. Mobiliteit en zelfstandigheid zijn cruciale factoren om de levenskwaliteit van ouderen te bevorderen. Vlotter breukherstel via deze nieuwe methode zou een positieve invloed kunnen hebben voor de senioren zelf, maar ook voor hun entourage en het zorgsysteem.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven