Hoe herken je het verschil tussen hooikoorts en een coronabesmetting?

Hoe herken je het verschil tussen hooikoorts en een coronabesmetting?

Delen:

Midden februari begon het stuifmeelseizoen¹ van 2021 met de bloei van de els en de hazelaar. Mensen met hooikoorts die hiervoor gevoelig zijn, gaan niezen en hoesten. Het kan ze ongerust maken, omdat deze klachten doen denken aan covid-19. Ook de omgeving zal zich daarom zorgen maken.

Bij het begin van het hooikoortsseizoen vorig jaar raadde de Nederlandse website thuisarts.nl  mensen met hooikoorts aan om op tijd met hun medicatie tegen hooikoorts te starten. Dat doet ze op basis van een advies² van het Nederlands Huisarts Genootschap.

Vroeg starten met hooikoortsmedicijnen voorkomt niet alleen de vervelende klachten, maar kan ook nuttig zijn wanneer je naar buiten gaan en met hoesten en niezen anderen bang maakt. Je kan bovendien besmet zijn met het coronavirus.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

Hooikoorts en een coronabesmetting hebben gelijkaardige symptomen (hoesten en niezen), maar er zijn ook verschillen. Koorts is het belangrijkste verschil. Hooikoorts gaat, ondanks wat de naam doet vermoeden, nooit gepaard met koorts, een coronabesmetting meestal wel. Artsen spreken daarom liever niet van hooikoorts, maar van een pollenallergie of een allergische rhinitis.

De manier van niezen is anders: niezen bij hooikoorts volgt op een kriebel in de neus, niezen door een coronabesmetting begint niet met een kriebel.

Niet iedereen met een coronabesmetting ontwikkelt koorts. Mensen met hooikoorts kunnen ook besmet worden met het coronavirus zonder het te weten en zullen dan tijdens de niesbuien besmette druppeltjes verspreiden. Om die reden raden artsen aan om meteen te starten met medicatie: dit beschermt ook de mensen in je omgeving.

Conclusie

Mensen met hooikoorts krijgen vaak symptomen als hoesten en niezen, die ook doen denken aan een coronabesmetting. Het belangrijkste verschil is dat je bij een coronabesmetting soms koorts hebt, bij hooikoorts heb je dat niet. Omdat koorts niet altijd aanwezig is bij een coronabesmetting en mensen met hooikoorts ook besmet kunnen zijn met het coronavirus, krijgen ze de raad om op tijd met hun medicatie te starten.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven