Ivf in mobiel lab

Ivf in mobiel lab

Delen:

Op 18 juni werden in een landelijke regio in de buurt van Johannesburg in Zuid-Afrika Milayah en Rossouw geboren, de eerste twee baby’s die verwekt waren in het eerste mobiele ivf-lab ter wereld. Initiatiefnemers en fertiliteitsexperten prof. dr. Willem Ombelet en drs. Gerhard Boshoff willen met hun pilootproject ivf-behandelingen heel laagdrempelig aanbieden aan koppels in lage- en middeninkomenslanden die kampen met vruchtbaarheidsproblemen maar daarvoor niet terecht kunnen in dure fertiliteitsklinieken.

Het project bouwt verder op het jarenlange onderzoek binnen The Walking Egg vzw. Het project van de mobiele ivf-eenheid kadert in een PhD, een samenwerking tussen Limburg Clinical Research Center (LCRC) van de UHasselt en de University van Pretoria. De onderzoekers ontwikkelden een vereenvoudigd en kostenefficiënt ivf-systeem dat in Zuid-Afrika voor het eerst werd toegepast in een mobiel ivf-laboratorium. ‘De eicellen die in een plaatselijke ivf-kliniek werden geoogst, werden daarna bevrucht en gekweekt in het mobiele lab, waarna de embryo’s succesvol zijn teruggeplaatst’, vertelt Ombelet.

Van de tien koppels die meededen aan de pilootstudie, werden er vijf vrouwen zwanger. Bij twee van hen eindigde dit in een succesvolle bevalling. Twee zwangerschappen lopen nog en een eindigde in een miskraam. Van vier van de overige vijf vrouwen zijn nog embryo’s beschikbaar. Ze werden in het plaatselijke ivf-centrum ingevroren en opgeslagen bij extreem lage temperaturen. Ze zullen ook daar worden teruggeplaatst.

De studie bevestigt volgens de onderzoekers dat het vereenvoudigde ivf-systeem in een mobiel lab vergelijkbare succespercentages heeft als de reguliere ivf die wordt toegepast in traditionele, dure centra. Ze zijn ervan overtuigd dat hun mobiele ivf-lab in landen met grote afstanden tot fertiliteitscentra een nog groter verschil kan maken. ‘Vooral dan voor degenen die geen ivf-centrum in de nabijheid hebben en voor wie de afstand om er te geraken echt een probleem is, wat geldt voor een zeer groot deel van de Afrikaanse bevolking’, vertelt Ombelet. Het onderzoeksproject wordt verdergezet in Zuid-Afrika en er zijn nog nieuwe studies gepland in Egypte, Indië en Indonesië.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven