Is je kind vaker verkouden dan normaal? Darmbacteriën spelen mogelijk een sleutelrol

Is je kind vaker verkouden dan normaal? Darmbacteriën spelen mogelijk een sleutelrol

Delen:

Kinderen zijn vaak verkouden. Tot elf keer per jaar is geen uitzondering voor kinderen die jonger zijn dan twee jaar, zes keer per jaar is nog normaal voor kinderen tussen vijf en tien jaar.

Toch zijn er kinderen die nóg vaker verkouden zijn. Een deel van hen heeft last van terugkerende luchtweginfecties. De oorzaak daarvan is niet altijd duidelijk, maar uit studies van academische ziekenhuizen blijkt dat tot veertig procent een tekort heeft aan IgA. Deze antistof helpt virussen en bacteriën te herkennen en onschadelijk te maken door de slijmvliezen te beschermen en vormt zo een belangrijke eerste verdedigingslinie tegen ongewenste ziekteverwekkers.

De mogelijkheden om kinderen met terugkerende luchtweginfecties te behandelen zijn beperkt. ‘Soms wordt geprobeerd om de klachten te verminderen, bijvoorbeeld door langere tijd dagelijks antibiotica te geven’, vertelt kinderarts, infectioloog en immunoloog Lilly Verhagen van het Radboudumc Amalia kinderziekenhuis. ‘Maar bij veel kinderen helpt dit weinig en pakt deze aanpak de onderliggende oorzaak niet aan.’

Samen met onderzoekers van het UMC Utrecht wilde Verhagen de oorzaak van het IgA‑tekort achterhalen, zodat ze kinderen met zo’n tekort en terugkerende luchtweginfecties in de toekomst beter kunnen behandelen. Ze vroegen zich af of darmbacteriën misschien een rol spelen bij deze kinderen, omdat die bacteriën een belangrijke functie hebben in onze afweer.

Om dat te onderzoeken, keken ze naar de darmbacteriën van 82 kinderen met terugkerende luchtweginfecties die jonger waren dan zeven jaar. Uit de resultaten bleek dat de samenstelling van de darmbacteriën van kinderen met een IgA-tekort duidelijk afweek van die van kinderen met normale IgA‑waarden.

Om beter te begrijpen welke bacteriën een invloed hebben op de IgA-aanmaak, brachten de onderzoekers darmbacteriën van enkele van deze kinderen over naar muizen. De Bifidobacterium, een bekende ‘goede’ darmbacterie, bleek de belangrijkste rol te spelen bij de IgA-aanmaak. Toen de onderzoekers vervolgens specifiek naar deze bacterie keken bij de kinderen, zagen ze dat kinderen met meer Bifidobacterium in hun darmen minder klachten hadden.

Verhagen vindt het veelbelovend dat een tekort aan IgA mogelijk beïnvloed kan worden via de darmbacteriën. Ze wil nu onderzoeken of behandeling met Bifidobacterium de IgA‑aanmaak bij kinderen kan verbeteren en zo hun luchtwegklachten kan verminderen.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven