Krijg je koorts na een vaccinatie? Dat kan aan je darmmicrobioom liggen

Krijg je koorts na een vaccinatie? Dat kan aan je darmmicrobioom liggen

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Delen:

Vaccins hebben een krachtige werking: ze redden levens, maar kunnen vaak ook lichte bijwerkingen veroorzaken, zoals spierpijn, vermoeidheid en koorts. Onderzoekers vragen zich al lang af waarom sommige mensen deze reacties ontwikkelen, terwijl anderen er schijnbaar zonder kleerscheuren vanaf komen. De reden kan aan de bacteriën in onze darmen liggen.

In een nieuwe studie die onlangs in Science is gepubliceerd, hebben onderzoekers ontlastingsmonsters verzameld van meer dan 170 mensen, zowel vóór als na een tweede of derde dosis van een COVID-vaccin. Ze ontdekten dat mensen die na de vaccinatie koorts kregen, doorgaans vergelijkbare kenmerken in hun microbioom vertoonden.

Meer specifiek bleken mensen met ernstigere koorts doorgaans meer van een eiwit genaamd flagelline in hun lichaam te hebben dan mensen met weinig tot geen koorts. Flagelline vormt de staartachtige structuren, of flagella, die bacteriën gebruiken om zich voort te bewegen. Dit suggereert dat de microben die koorts veroorzaakten een groter vermogen hadden om zich te verplaatsen, legt Ruth Ley uit, hoofdauteur van de studie en directeur van de afdeling microbioomwetenschap aan het Max Planck Instituut voor Biologie in Tübingen (Duitsland). De proefpersonen met symptomen van hoge koorts vertoonden ook vaker een ernstigere darmontsteking dan hun leeftijdsgenoten.

Om te onderzoeken waarom flagelline precies invloed zou kunnen hebben op koorts, voerden de onderzoekers een vervolgonderzoek uit met genetisch gemanipuleerde muizen. Ze ontdekten dat dieren die werden blootgesteld aan de bij koorts betrokken menselijke bacterie, een reactie vertoonden die vergelijkbaar was met koorts bij mensen. Dit gold met name voor de muizen die flagelline konden waarnemen. Muizen zonder flagelline-receptoren werden minder zwaar getroffen, wat wijst op een direct verband tussen flagelline en een reactie van het immuunsysteem.

Bovendien hielden de koortsniveaus bij mensen verband met die van de overeenkomstige reactie bij muizen, aldus Ley. ‘Hoe hoger de koorts bij de mensen, hoe sterker de temperatuur bij de muizen daalde’, vertelt ze. (Muizen vertonen doorgaans onderkoeling als onderdeel van hun immuunrespons, wat een vergelijkbare functie vervult als koorts bij mensen.)

Het is nog onduidelijk waarom sommige mensen hogere flagellineconcentraties in hun darmen kunnen hebben dan anderen. Het kan iets te maken hebben met hun dieet: volgens de studie hadden zelfverklaarde vegetariërs doorgaans lagere flagellineconcentraties. Maar er is meer onderzoek nodig om dat uit te zoeken.

‘Het zou logisch zijn dat, als je de beweeglijkheid van de bacteriën zou kunnen afremmen, we zouden verwachten dat je niet zo sterk zou reageren in termen van koorts’, aldus Ley. ‘Maar dat moet allemaal nog onderzocht worden.’

Uiteindelijk hoopt Ley dat de resultaten kunnen helpen bij het bestrijden van deze bijwerking van vaccins en dat ze, in het verlengde daarvan, een hogere vaccinatiegraad kunnen bevorderen.

Delen:

De laatste controle van deze pagina was op 13 oktober 2026.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

Wanneer de ziekte van Alzheimer wordt vastgesteld, woekert de ziekte vaak al tien jaar ongemerkt in de hersenen. Geavanceerde hersenscans kunnen de ziekte opsporen voor de eerste symptomen optreden.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven