Medicijn tegen kanker blijkt mogelijk redmiddel bij malaria

Medicijn tegen kanker blijkt mogelijk redmiddel bij malaria

Delen:

Malaria blijft wereldwijd een van de belangrijkste infectieziekten. Het laboratorium voor immunoparasitologie (Rega Instituut – KU Leuven) probeert al jaren om de complexiteit van de ziekte te ontrafelen. ‘Malaria komt voor in verschillende gradaties’, vertelt prof. Philippe Van den Steen, hoofd van het lab. ‘Het merendeel van de patiënten doorstaat de infectie met een mild ziektebeeld, maar anderen ontwikkelen ernstige symptomen. Vijftien tot twintig procent van die ernstige gevallen loopt zelfs fataal af, omdat er dan allerlei ernstige complicaties optreden, zoals gevaarlijk lage bloedsuikerwaarden en levensbedreigend hoge melkzuurwaarden.’

Onderzoekers van het lab bestudeerden in een nieuwe studie waarom deze complicaties optreden en wat de rol is van glucocorticoïden daarin. Dat zijn stresshormonen die een essentiële rol spelen bij het reguleren van verschillende lichaamsfuncties, waaronder de immunologische en metabole reactie op stress. Uit het onderzoek op muizen met malaria bleek dat wanneer de onderzoekers de werking van de glucocorticoïden uitschakelden, er een buitensporig hoog suikerverbruik in lever en milt optrad. Dit veroorzaakte een dodelijk suikertekort in het bloed en extreme ontstekingsreacties.

We hopen nog meer bestaande medicijnen te vinden die ook bij mensen invloed hebben op de processen die we hebben geïdentificeerd

‘In eerder onderzoek hadden we al vastgesteld dat de werking van de glucocorticoïden verstoord is bij bepaalde malariapatiënten’, aldus Van den Steen. ‘De hormonen zijn aanwezig, maar functioneren niet zoals het hoort. Glucocorticoïden blijken dus een belangrijke beschermende rol te spelen bij malaria.’

Schade

Uit het nieuwe onderzoek bleek verder dat er bij muizen met ernstige malaria ook een verhoogde activiteit te zien was van een specifiek moleculair proces dat de JAK-STAT-signaalroute wordt genoemd en dat ontstekingsreacties als het ware aanzet en bij overactivatie kan leiden tot schade. ‘Ook in gegevens van patiënten met ernstige malaria vonden we soortgelijke aanwijzingen’, zegt dr. Fran Prenen, de eerste auteur van de studie.

De vorsers voerden op basis daarvan tests uit met ruxolitinib, een medicijn dat dit ontstekingsproces afremt en al toegepast wordt voor de behandeling van ziektes zoals beenmergkanker. Het voorkwam zowel het suikertekort, de extreme ontstekingsreacties als de dood van de muizen. Dit betekent dat ruxolitinib een mogelijke behandeling kan zijn voor ernstige malaria.

Verder onderzoek zal moeten uitwijzen of de eerste beloftevolle resultaten met ruxolitinib bij muizen ook standhouden bij patiënten. De onderzoekers willen bovendien in kaart brengen welke mechanismen precies aan de basis liggen van malaria en de ernstige complicaties die er in bepaalde gevallen mee gepaard gaan. Aan de hand van patiëntenstudies hopen ze ook meer inzicht te krijgen in het verband tussen de JAK/STAT-signaalroute en ernstige gevallen van malaria. ‘We hopen dat we nog meer bestaande medicijnen vinden die ook bij mensen invloed hebben op de processen die we hebben geïdentificeerd’, vertelt Van den Steen.

Bron: Rega Instituut - KU Leuven

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven