Meer toernooien, langdurige blessures

Meer toernooien, langdurige blessures

Delen:

‘Vader en zoon?’, vroeg mijn partner van achter haar bureau. Op tv gaf het spitsenduo van KV Mechelen een interview na een gewonnen match. ‘Neen, al had het wel gekund.’

Igor de Camargo (37) is niet de oudste speler in de Belgische hoogste voetbalklasse, maar zijn generatiegenoten spelen meestal achterin, niet als spits. Aster Vranckx is met zijn zeventien levensjaren evenmin een uitzondering. Ook in andere disciplines steken sporters steeds vroeger de neus aan het venster. De voorbije twee edities van de zware Tour de France werden gewonnen door jonge twintigers, terwijl niet zo lang geleden een potentiële winnaar jaren moest ‘rijpen’ voor hij überhaupt aan de start verscheen. Met wat geluk duurt een carrière in de topsport nu dubbel zo lang als vroeger.

Natuurlijk doet leeftijd er nog toe. De jaren tussen je 28ste en je 30ste zijn op fysiek vlak de beste, liet topcoach Paul Van Den Bosch in De Standaard optekenen. Daarna daalt de maximale zuurstofopname, de VO₂max, vandaag hét instrument om de conditie te meten. Oudere sporters kunnen dat verlies compenseren door spelinzicht en ervaring, en door slimmer te trainen.

Het besef dat nachtelijke uitspattingen vol drank en drugs niet compatibel zijn met een leven als topsporter is ook in het voetbal doorgedrongen

De wetenschap snelt hier te hulp met betere monitoring, moderne trainingsschema’s met voldoende rust en uitgekiende piekmomenten, nieuwe recuperatietechnieken en uitgebalanceerde voeding. Topvoetballers soigneren zichzelf ook beter. Het besef dat nachtelijke uitspattingen vol drank en drugs niet compatibel zijn met een leven als topsporter is ook in het voetbal doorgedrongen. Meer Cristiano Ronaldo’s en minder Diego Maradonna’s.

Toch zijn topvoetballers geen supermannen. Door de coronapandemie zijn grote voetbaltoernooien en -competities door elkaar gehusseld. De kalender zit tot juni 2023 eivol, en dat blijft niet zonder gevolgen voor de spelers. ‘Zonder rustmomenten verminderen de scherpte, de motivatie en de basistraining. Een vicieuze cirkel met meer blessures en langere revalidaties’, zegt inspanningsfysioloog Peter Hespel in de nieuwe Eos.

Dat bevestigt ook recent Australisch onderzoek, dat voetbalseizoenen mét en zonder midweekwedstrijden vergeleek. In de drukke seizoenen werden meer blessures vastgesteld, zowel op training als in wedstrijden.

Niet alleen fysieke overbelasting van de spelers bedreigt de voetbalsport, ook de mentale stress neemt toe. Angstgevoelens, depressies en andere psychologische problemen associëren we vaker met individuele disciplines zoals turnen of atletiek. Maar de voetbalwereld, waar onderpresteren automatisch leidt tot een plaats op de bank, ontsnapt er niet aan. Misschien kunnen de bonden hun licht opsteken bij het hockey. In die sport wordt heel frequent gewisseld, waardoor het verschil tussen bankzitter en titularis vervaagt. Wie tijdens de match even in een dip zit, kan op de bank fysiek en mentaal rust nemen, en er dan weer invliegen. Het is ook goed voor de teamspirit.

Daarvoor speel je in een ploeg, toch?

Voetballiefhebbers krijgen bijna drie jaar ononderbroken topvoetbal te zien, met het ene grote toernooi na de andere topcompetitie. Voor spelers wordt het minder prettig. Het risico op ernstige, langdurige blessures is reëel. Op welke manier kan de wetenschap met een oplossing komen? Je leest het in de nieuwe Eos, vanaf donderdag 22 oktober in de winkel en te koop op tijdschriftenwinkel.be.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven