Menstruerende sporters lopen ernstigere blessures op

Menstruerende sporters lopen ernstigere blessures op

Delen:

Het is al langer gekend dat de menstruatiecyclus een invloed heeft op de prestaties van sporters. Onderzoekers uit Spanje en het Verenigd Koninkrijk hebben nu onderzocht of het aantal en de ernst van de blessures die topsporters tijdens hun menstruatie oplopen groter is.

In de Liga F, de hoogste competitie voor vrouwenvoetbal in Spanje, vroegen de onderzoekers 33 topvoetbalsters om gedurende vier seizoenen – van 2019/20 tot 2022/23 – zelf hun menstruatiedagen en niet-menstruatiedagen bij te houden, de enige fasen van de menstruatiecyclus die zonder bloedhormoontesten betrouwbaar kunnen worden vastgesteld. Ze lieten hen ook noteren welke blessures ze in die periodes aan hun onderste ledematen opliepen. In totaal leverde dat informatie op over 852 menstruatiecycli en 80 blessures, waarvan er 11 waren opgelopen tijdens de menstruatiefase.

Uit de resultaten bleek dat de menstruatie op zich niet leidt tot een toename van het aantal blessures, maar wel dat de letsels die de sporters dan opliepen ernstiger waren dan die die ze op andere momenten kregen. Bovendien duurde het beduidend langer voor de blessures genezen waren.

Zo was de last die de sporters ervaarden van letsels aan hun zachte weefsels – zoals spieren, pezen en ligamenten – meer dan drie keer zo hoog wanneer ze tijdens bloedingsdagen waren opgelopen dan daarbuiten. Dat resulteerde per 1.000 trainingsuren tot drie keer meer verloren dagen – respectievelijk 684 verloren dagen voor letsels tijdens de menstruatie versus 206 daarbuiten.

Lage oestrogeenniveaus kunnen het herstel van spieren verminderen. De verhoogde vermoeidheid en pijn die met menstruatie gepaard kunnen gaan, kunnen de neuromusculaire controle veranderen

Uiteraard worden blessures veroorzaakt door meerdere factoren, niet alleen door hormonale invloeden. Maar volgens eerste auteur dr. Eva Ferrer – die gespecialiseerd is in sportgeneeskunde in het Sant Joan de Déu-ziekenhuis en specialist is in vrouwengezondheid bij de Barça Innovation Hub in Barcelona – veroorzaken hormonale niveaus misschien niet de blessures, maar kunnen ze wel van invloed zijn op de ernst ervan en op hoe lang het herstel ervan duurt. ‘Lage oestrogeenniveaus kunnen het herstel van spieren verminderen, en de verhoogde vermoeidheid en pijn die met menstruatie gepaard kunnen gaan, kunnen de neuromusculaire controle veranderen’, vertelt ze. ‘Bovendien kan ijzerverlies het uithoudingsvermogen verminderen en het herstel vertragen, en kunnen ontstekingen die tijdens de menstruatie kunnen toenemen, ernstiger weefselschade veroorzaken.’

Kleine aanpassingen

Om blessures tijdens de menstruatie te voorkomen en de gevolgen ervan voor de gezondheid van speelsters te verminderen, kunnen kleine aanpassingen – zoals langere warming-ups of extra ondersteuning bij het herstel – de ernst van de blessures helpen verminderen.

De bevindingen kunnen implicaties hebben die verder gaan dan het professionele voetbal. ‘Alle vrouwen die sporten, kunnen hun trainingsschema's aanpassen aan de fasen van hun menstruatiecyclus’, vertelt Ferrer. ‘Je hoeft niet per se te vermijden om te trainen tijdens je menstruatie, maar je moet er je training misschien wel aan aanpassen. Het bijhouden van je cyclus en je symptomen kan helpen bij het bepalen van je trainingsintensiteit en herstelstrategieën.’

Omdat er geen hormoonmetingen werden uitgevoerd en ook externe factoren zoals stress, slaap, voeding en de ernst van de symptomen niet werden bekeken, is meer onderzoek nodig om alle mogelijke variabelen bij het onderzoek te betrekken. In ieder geval wijst ook deze studie erop dat het toepassen van op mannen gebaseerd onderzoek niet een op een kan worden vertaald naar vrouwen.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven