Microplastics in muizenhersenen veroorzaken trombose

Microplastics in muizenhersenen veroorzaken trombose

Delen:

Beeld: Oregon State University via Flickr

Microplastics, plasticdeeltjes kleiner dan een halve millimeter, zijn overal: in de oceanen, op het land, in ons voedsel, en zelfs in ons lichaam. Uit eerder onderzoek blijkt dat deze kleine plasticdeeltjes schadelijk zijn voor onze gezondheid. Ze kunnen bijvoorbeeld de bloed-hersenbarrière binnendringen en hersenstoornissen veroorzaken. Tot nu toe was het echter niet duidelijk hoe deze deeltjes de hersenfunctie precies verstoren.

Om dit te onderzoeken, maakte een Chinees team van wetenschappers onder leiding van Haipeng Huang gebruik van een geavanceerde vorm van fluorescentiemicroscopie. Ze injecteerden fluorescerende microplastics in muizen en volgden de deeltjes doorheen de hersenen. Zo ontdekten ze dat immuuncellen de microplastics opslokken, waardoor ze fysiek vervormen naar een meer langwerpige vorm. Daardoor kunnen ze geblokkeerd raken in de aders en zo de bloeddoorstroming belemmeren. De grootte van de plasticdeeltjes speelde hierbij een belangrijke rol: hoe groter de deeltjes, hoe meer kans op blokkage. Immuuncellen die kleinere plasticdeeltjes hadden opgeslokt, konden ook sneller opgeruimd worden.

Immuuncellen slokten geïnjecteerde microplastics in het brein van muizen op. Binnen het uur verminderde dit de doorbloeding in het muizenbrein.

Muizen met microplastics in hun brein scoorden onder andere slechter op een geheugentaak en een motorische test tegenover muizen zonder microplastics in hun brein. Na vier weken was het aantal geblokkeerde cellen aanzienlijk verminderd en hun prestaties op de tests herstelden zich weer tot het normale niveau.

De onderzoekers stellen dat het nog voorbarig is om te concluderen dat microplastics hetzelfde effect bij mensen zouden hebben. Mensen en muizen hebben namelijk verschillende immuunsystemen en stollingssystemen. Mensen hebben daarnaast ook bredere aders dan muizen. Anderzijds zijn onze kleinste aders, de haarvaten, ongeveer even groot als de aders van muizen. Volgens de onderzoekers is het dan ook belangrijk om de langetermijneffecten van microplastics verder te onderzoeken.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven