Nieuwe borsten zonder straling

Linda overwon borstkanker, maar betaalde haar linkerborst als prijs. Nu de operatie en behandeling achter de rug is, wil ze eindelijk weer een borst die als de hare voelt. Om een borstreconstructie uit te laten voeren, moet ze opnieuw belastende scans ondergaan, en daar kijkt ze tegenop. De scans zijn niet super schadelijk en haar borsten zijn wel super belangrijk, dus ze twijfelt er niet over.

Een borstreconstructie is een operatie waarbij er met weefsel van de buik een nieuwe borst wordt gemaakt. Die nieuwe borst moet, net als de rest van het lichaam, goed doorbloed zijn. Om een goeie doorbloeding van de borst te krijgen, moet in het buikweefsel een voedend bloedvat gekozen worden. Dit bloedvat wordt tijdens de operatie zorgvuldig weggehaald uit de buik en aan de bloedtoevoer onder de borst ‘genaaid’. Zo blijft de nieuwe borst goed doorbloed, en dus in leven.

Chirurgen gebruiken CT-angioscans om het juiste bloedvat te vinden. Daarbij worden schadelijke röntgenstralen gecombineerd met een lichtgevende vloeistof die in de bloedvaten wordt gespoten. Deze vloeistof maakt de voedende bloedvaten zichtbaar, maar kan ook bijwerkingen geven zoals misselijkheid, huiduitslag of een belasting van de nieren. Met de CT-angioscan kan de chirurg één bloedvat kiezen om de nieuwe borst te laten leven.

Oplichten zonder licht

Warmtecamera’s bieden een alternatief voor CT-angioscans. Wanneer we het buikweefsel afkoelen, warmen de voedende bloedvaten daarna sneller op dan het omliggende weefsel. Dat komt doordat het bloed in die vaten uit de kern van ons lichaam komt. Daar is het warmer. Door naar de opwarming van de buik te kijken met een warmtecamera, gaan de voedende bloedvaten oplichten. De bloedvaten die het eerst en het duidelijkst oplichten, zijn precies de juiste voor de nieuwe borsten. En dat zonder lichtgevende vloeistof.

“Waarom wordt er dan niet altijd met warmtecamera’s gewerkt?” Een terechte vraag, en eentje die niet alleen u zich stelt. We onderzoeken of warmtecamera’s even betrouwbaar zijn als de klassieke CT-angioscans. Als een chirurg telkens dezelfde bloedvaten kiest, dan zijn de warmtebeelden betrouwbaar. Helaas blijkt dat niet het geval te zijn, nog niet.

AI als tweede paar ogen

Omdat chirurgen met warmtebeelden niet altijd hetzelfde bloedvat kiezen als met de CT-angioscans, laten we artificiële intelligentie (AI) helpen. Die slimheid in de computer filtert minder geschikte bloedvaten eruit en ondersteunt de chirurg bij het kiezen van de beste optie. We onderzoeken zelfs of AI het juiste bloedvat helemaal zelfstandig kan herkennen. Zodra AI hetzelfde bloedvat aanwijst als de chirurg met de CT-angioscan, weten we dat beide methodes even betrouwbaar zijn.

De voedende bloedvaten lichten sneller op tijdens de opwarming van de buik. Het lichte bolletje in het midden is de navel.

Ons AI-model is al veelbelovend, maar nog niet nauwkeurig genoeg. Daarom onderzoeken we ook een tweede methode, die misschien nog beter werkt. We willen aantonen dat warmtebeelden even betrouwbaar zijn als CT-angioscans. Dat kan ook nog op een andere manier: door vanuit een warmtebeeld een CT-angioscan op te bouwen. We beginnen met de CT-angioscans en bouwen daaruit een 3D-model van de bloedvaten. In dat computermodel laten we het bloed stromen om te zien hoe de warmte zich verspreidt. Zo ontstaan replica-warmtebeelden. Als die lijken op de echte warmtebeelden van de patiënten, weten we dat de methode werkt. En draaien we het proces om, dan kunnen we vanuit warmtebeelden zelfs 3D-modellen maken en zo nieuwe CT-angioscans reconstrueren.

De toekomst van borstreconstructies ziet er veelbelovend uit. Door warmtebeelden te combineren met slimme technologie, komen we stap voor stap dichter bij stralingsvrije operaties. Voor patiënten zoals Linda betekent dat minder belasting en meer gemoedsrust. Een warm vooruitzicht.