Ook clitoris te herstellen na behandeling kanker

Ook clitoris te herstellen na behandeling kanker

Delen:

Een operatie na vulvakanker kan het seksleven van vrouwen flink veranderen. Bij een kwart van hen zit de tumor in of rondom de clitoris en moeten artsen die soms gedeeltelijk verwijderen. Tot nu toe maakten ze de wonde daarna dicht en verdween de clitoris onder een laag huid, zonder dat ze rekening hielden met de levenskwaliteit van de vrouw of de vraag of een orgasme nog mogelijk is.

Gynaecologisch oncoloog Mieke ten Eikelder en plastisch chirurg Tim Nijhuis van het Radboudumc vonden dat dit beter kon, te meer omdat de eerste hersteloperatie voor de  penis na kanker al in 1987 gebeurde.

Ze bedachten een nieuwe operatietechniek waarmee ze de seksuele functie van de clitoris kunnen herstellen. ‘Zodra de tumor verwijderd is, worden de zenuwbundels losgemaakt en verschoven zodat er een nieuw topje van de clitoris ontstaat’, vertelt Nijhuis. ‘Daarna zetten we daar een stukje wangslijmvlies overheen, wat ervoor zorgt dat de gevoeligheid van de clitoris behouden blijft.’

Ondertussen werd de techniek al bij 23 vrouwen met vulvakanker uitgevoerd. Het herstel van de clitoris kost gemiddeld vijftien minuten extra operatietijd, en het resultaat ervan is dat negentig procent van de vrouwen drie tot zes maanden na de operatie weer een clitoraal orgasme krijgen. ‘In het begin is de clitoris soms wat overgevoelig of net minder gevoelig, maar na een jaar is het herstel optimaal’, vertelt Ten Eikelder. ‘Bij de meeste vrouwen lijkt het gevoel weer op dat van voor de operatie.’

De eerste resultaten zijn veelbelovend, maar de specialisten benadrukken dat ze nog verder willen onderzoeken hoe ze de techniek veilig en goed kunnen toepassen in de dagelijkse zorg en of het herstel daadwerkelijk leidt tot een betere seksuele functie en levenskwaliteit.

De artsen denken dat ze deze hersteltechniek ook kunnen inzetten bij vrouwen waarvan de geslachtsdelen werden verminkt.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

Wanneer de ziekte van Alzheimer wordt vastgesteld, woekert de ziekte vaak al tien jaar ongemerkt in de hersenen. Geavanceerde hersenscans kunnen de ziekte opsporen voor de eerste symptomen optreden.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven