Oorzaak gevonden van overmatig zweten

Oorzaak gevonden van overmatig zweten

Delen:

Naar schatting twee tot vijf procent van de bevolking lijdt aan hyperhidrose. Daardoor zweten ze zo hard dat ze zich meermaals per dag moeten omkleden. Hoewel hun aandoening vaak wordt afgedaan als een oppervlakkig huidprobleem, is de impact ervan op hun dagelijks leven enorm. Niet zelden schamen patiënten zich zo diep dat ze sociale contacten mijden en zelfs depressies ontwikkelen.

Een internationaal onderzoeksteam onder leiding van prof. dr. Frank Bosmans (VUB) zocht tien jaar lang naar mogelijke oplossingen. Door het DNA van meer dan 180 hyperhidrosepatiënten te analyseren, ontdekten ze bij sommigen daarvan genetische varianten in een specifiek eiwitkanaal in hun zenuwen. Dit Nav1.8-ionkanaal werkt normaal als een biologische sluis die elektrische signalen in het zenuwstelsel reguleert. Maar bij een onderzochte familie staat die sluis door een genetische fout te ver open, waardoor het zenuwstelsel dat de zweetklieren aanstuurt overprikkeld kan raken.

Remmende zenuwmutatie

Om hun theorie hard te maken, ontwikkelden de onderzoekers een muismodel met dezelfde genetische fout. De diertjes bleken ook meer te zweten, maar van zodra de onderzoekers hen een experimentele stof toedienden die de overactieve zenuwsignalen blokkeerde, verminderde het zweten sterk.

Het team ontdekte verder dat hyperhidrose een complexe aandoening is waarbij verschillende biologische wegen kunnen leiden tot dezelfde overprikkeling. Zo was er bijvoorbeeld een patiënt die een remmende zenuwmutatie had, maar die door een extra mutatie in een lokaal waterkanaal van de zweetklier tóch overmatig zweette.

Vandaag worden ernstige vormen van hyperhidrose soms behandeld met ingrepen die de sympathische zenuwbanen in de borstkas onderbreken, maar dat kan niet bij alle patiënten en veroorzaakt soms ongewenste neveneffecten. Door de biologische oorzaak van de aandoening beter te begrijpen, kunnen op termijn meer gerichte en minder ingrijpende behandelingen mogelijk worden.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven