Resistente schimmels zijn niet alleen gevaarlijk, maar ook nuttig

Resistente schimmels zijn niet alleen gevaarlijk, maar ook nuttig

Delen:

Infecties met de schimmel Candida auris resulteren in dertig tot zeventig procent van de gevallen tot de dood. Ze kunnen vooral voor personen met een verzwakt immuunsysteem erg gevaarlijk zijn. Het grootste probleem daarbij is dat de schimmel erg snel resistent wordt voor het kleine gamma aan geneesmiddelen die ertegen kunnen worden ingezet.

Biologen van KU Leuven bestudeerden de manier waarop C. auris resistentie ontwikkelt tegen geneesmiddelen om zo inzicht te verwerven in hoe ze die resistentie kunnen voorkomen en omzeilen. Ze behandelden de schimmel in hun lab met verschillende antischimmelgeneesmiddelen en gingen met DNA-analyse na welke genetische aanpassingen hij gebruikte om resistentie te verkrijgen.

Tot hun verbazing ontdekten ze dat mutaties die resistentie veroorzaken tegen het ene geneesmiddel de gevoeligheid voor een ander kunnen verhogen. Deze ‘collaterale gevoeligheid’ was al bekend bij antibioticaresistentie en bij de behandeling van tumoren, maar nog niet bij schimmels.

Voorkomen en genezen

De ontdekking betekent dat het heel belangrijk is om patiënten die een infectie met C. auris hebben opgelopen op een slimme manier te behandelen. Door het kleine arsenaal aan antischimmelgeneesmiddelen op een juiste manier af te wisselen tijdens de behandeling, kunnen artsen resistentie tegen de middelen zowel voorkomen als genezen.

Belangrijk is nog dat de onderzoekers alleen werkten met bestaande antischimmelmedicijnen. ‘We hebben geen nieuwe producten ontwikkeld omdat dat een enorm traag en duur proces is’, vertelt postdoctoraal onderzoeker Hans Carolus. ‘We hebben alleen onderzocht hoe we het schema van toediening kunnen optimaliseren om resistentie zoveel mogelijk te voorkomen. Het voordeel daarvan is dat artsen meteen aan de slag kunnen met onze bevindingen.’

De ontdekking is belangrijk, maar betekent volgens de onderzoekers niet dat er nu een one-size-fits-all-behandeling bestaat. C. auris kan immers op verschillende manieren resistentie verwerven en afhankelijk van de mutatie zal het ene middel betere resultaten geven dan het andere. ‘Artsen behandelen op dit moment vaak blind omdat resultaten van gevoeligheidstesten enkele dagen op zich kunnen laten wachten’, stelt Carolus. ‘Snelle gevoeligheidstesten op basis van mutaties zijn daarom een interessante piste voor de toekomst, zodat artsen kort op de bal kunnen spelen en net dat antischimmelmedicijn kunnen toedienen dat de resistentie het best tegen gaat.’

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven