Slaapapneu verergert door klimaatverandering

Slaapapneu verergert door klimaatverandering

Delen:

Obstructieve slaapapneu is een veelvoorkomende aandoening waarbij patiënten vaak luid snurken, ’s nachts geregeld stoppen met ademen, en dikwijls meerdere keren per nacht wakker worden. Toch realiseren veel patiënten met slaapapneu zich niet dat ze een probleem hebben. En dat is gevaarlijk, want slaapapneu veroorzaakt niet alleen overmatige slaperigheid, maar kan ook het risico verhogen op ernstige gezondheidsproblemen zoals hoge bloeddruk, beroerte, hartziekten en diabetes type 2.

Onderzoekers van het Adelaide Institute for Sleep Health en van de Flinders University in Australië analyseerden onder leiding van dr. Lucía Pinilla de gegevens van 67.558 mensen in 17 Europese landen. Ze gebruikten allemaal slaapsensoren onder hun matras die hun slaappatronen, snurkgedrag, ademhalingspauzes en hartslag registreerden. En ze stemden er ook allemaal mee in hun gegevens anoniem te delen. De meeste deelnemers waren mannen (79 procent), met een gemiddelde leeftijd van 52 jaar.

De onderzoekers keken naar de slaapgegevens van vijf Europese zomers, van januari 2020 tot september 2024. Ze koppelden de locatie van elke deelnemer aan de lokale nachttemperaturen om de impact van hittegolven te beoordelen. Tijdens de onderzoeksperiode waren er gemiddeld twee of drie hittegolven per jaar, die elk ongeveer vier tot vijf dagen duurden.

Toen de onderzoekers de gegevens analyseerden, ontdekten ze dat het risico op matige tot ernstige slaapapneu met 13 procent toenam tijdens het hoogtepunt van een hittegolf. Ze ontdekten ook dat tijdens een hittegolf voor elke stijging van de nachttemperatuur met 1 graad Celsius, matige tot ernstige slaapapneu 1,1 procent vaker voorkwam. Het risico lag nog hoger wanneer ook de luchtvochtigheid hoog was.

Volgens dr. Pinilla tonen de resultaten aan dat obstructieve slaapapneu tijdens hittegolven in de zomer vaker voorkomt en ernstiger wordt. Slaapapneu moet dan ook worden beschouwd als een van de chronische ziekten die verergeren door klimaatverandering. Hittegolven zijn niet alleen oncomfortabel, ze kunnen ook een directe invloed hebben op hoe we ademen en slapen.

Volgens de onderzoekers zijn deze effecten waarschijnlijk vergelijkbaar in andere delen van de wereld en kunnen ze zelfs nog duidelijker zijn in regio's met een warmer klimaat of frequentere hittegolven. En ook factoren zoals de kwaliteit van de huisvesting en de toegang tot airconditioning kunnen de ernst van de gevolgen beïnvloeden.

Vochtophoping

De onderzoekers hebben niet de exacte mechanismen achter dit verband onderzocht, maar volgens medeauteur dr. Bastien Lechat is het bekend dat warme nachten vaak de slaap verstoren door deze lichter en meer gefragmenteerd te maken, en dat ze ook kunnen leiden tot vochtophoping, wat slaapapneu kan verergeren. Bovendien is de kans kleiner dat mensen tijdens warm weer behandelingen zoals CPAP-apparaten (die ‘s nachts via een masker een continue stroom lucht onder lichte overdruk in de luchtwegen blaast) gebruiken of uitgedroogd geraken, wat het probleem nog verergert.

Aangezien hittegolven door de klimaatverandering steeds vaker voorkomen en intenser worden, en aangezien slaapapneu nu al ondergediagnosticeerd en onderbehandeld wordt, is er volgens de onderzoekers dringend behoefte aan een verbetering van de diagnose, een betere toegang tot behandeling, en een groter bewustzijn bij het publiek. Ze benadrukken ook het belang van voorbereiding op warme nachten, bijvoorbeeld door een ventilator te gebruiken en veel water te drinken, vooral voor mensen met slaapstoornissen.

Het team is nu van plan om te onderzoeken hoe warme nachten de ademhaling tijdens de slaap beïnvloeden, waarom slaapapneu verergert en of koelingsstrategieën of gedragsveranderingen kunnen helpen om de impact van hittegolven te verminderen.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven