Twijfel over doel van 10.000 stappen per dag

Twijfel over doel van 10.000 stappen per dag

Delen:

Waar komt dit nieuws vandaan?

Amerikaanse onderzoekers deden een onderzoek bij 2.110 deelnemers. Ze wilden nagaan of het aantal stappen dat je op een dag zet een invloed heeft op je kans om te overlijden.

Opzet

De gemiddelde leeftijd van de deelnemers bij het begin van de studie was 45,2 jaar. 57% was vrouw. Ze droegen een week lang een stappenteller. Op basis van het aantal stappen werden ze ingedeeld in drie groepen:

  • groep 1 met minder dan 7.000 stappen per dag (448 deelnemers);

  • groep 2 deed tussen de 7.000 en 9.999 stappen per dag (863 deelnemers);

  • groep 3 haalde meer dan 10.000 stappen per dag (799 deelnemers).

Daarnaast verzamelden de onderzoekers heel wat gegevens om een goed beeld te krijgen van de gezondheidstoestand van de deelnemers. Op deze manier konden ze ook tal van beïnvloedende factoren, zoals overgewicht of roken, uitsluiten. Ze volgden de deelnemers gedurende gemiddeld 10,8 jaar op.

Resultaten

Na deze periode waren 72 (3,4%) deelnemers overleden. Dit is niet veel, maar dat kunnen we verklaren door de jonge leeftijd van de deelnemers bij het begin van de studie.

De resultaten tonen aan dat de deelnemers die meer dan 7.000 stappen per dag deden ongeveer 50 tot 70 % minder kans hadden om te overlijden dan diegenen die minder dan 7.000 stappen per dag deden. Meer dan 10.000 stappen per dag had geen bijkomend voordeel. Ook leek de intensiteit waarmee gewandeld werd geen invloed te hebben. Er waren ook geen verschillen tussen mannen en vrouwen.

De auteurs besluiten¹ dat je geen 10.000 stapper per dag moet nemen om de kans op overlijden te verkleinen.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

Dit is niet de eerste studie die het verband tussen het aantal stappen en de kans op overlijden onderzoekt. In een recente systematische review² werden 17 studies over dit onderwerp onder de loep genomen.

Vijf studies gingen specifiek over het verband tussen het aantal stappen en de kans op sterfte. Allen komen ze tot de conclusie dat meer stappen nemen wel degelijk een positief effect heeft, maar er is geen enigheid over het precieze aantal stappen. Dit is niet zo onlogisch. Zowel het profiel van de deelnemers als de gebruikte stappenteller kunnen een invloed hebben op het resultaat en maken het moeilijk om het optimale aantal stappen te bepalen.

De voornaamste conclusie van deze review was dat er ook bij minder dan 10.000 stappen per dag een daling is van de kans op overlijden. Elke 1.000 stappen die je extra zet, zou je kans op sterfte met 6 tot 36% verkleinen.

Conclusie

Wat het ideale aantal stappen per dag is om je kans op vroegtijdig overlijden te verkleinen, is heel moeilijk te bepalen. Deze en andere studies tonen aan dat er al een gezondheidsvoordeel optreedt bij minder dan 10.000 stappen per dag. Hoeveel minder is niet duidelijk. Maar elke 1.000 stappen die je extra doet per dag hebben al zin. Of zoals Gezond Leven stelt “Elke stap telt”.

Noten

  1. Paluch, A. E., Gabriel, K. P., Fulton, J. E., Lewis, C. E., Schreiner, P. J., Sternfeld, B., ... & Carnethon, M. R. (2021). Steps per Day and All-Cause Mortality in Middle-aged Adults in the Coronary Artery Risk Development in Young Adults Study. JAMA Network Open, 4(9), e2124516-e2124516.

  2. Hall, K. S., Hyde, E. T., Bassett, D. R., Carlson, S. A., Carnethon, M. R., Ekelund, U., ... & Fulton, J. E. (2020). Systematic review of the prospective association of daily step counts with risk of mortality, cardiovascular disease, and dysglycemia. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 17(1), 1-14.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven