Waarom worden bewoners van woonzorgcentra eerst gevaccineerd?

Waarom worden bewoners van woonzorgcentra eerst gevaccineerd?

Delen:

De eerste vaccins¹ zullen naar de collectieve ouderenzorg gaan. De vaccinatiestrategie geeft absolute voorrang aan de bewoners en het personeel van de woonzorgcentra en de centra voor kortverblijf type 1. Wanneer de vaccinatie precies kan gebeuren, hangt af van de productie en de beschikbaarheid van de vaccins.

De logistieke en praktische organisatie van de vaccinatie in de woonzorgcentra wordt momenteel nog verder uitgewerkt, zowel binnen het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid als binnen de federale taskforce die de vaccinatiestrategie uittekent en opvolgt.

Hoe moeten we dit nieuws interpreteren?

Covid-19 in woonzorgcentra

Covid-19 is een infectie die in de meeste gevallen mild verloopt, maar ook zeer ernstig kan zijn. In dat laatste geval is een ziekenhuisopname noodzakelijk en stijgt het risico op overlijden. Naast de longen kan covid-19 ook andere vitale organen aantasten. Uit de cijfers van Sciensano blijkt dat een beduidend deel van de opgenomen patiënten ouderen uit woonzorgcentra² zijn:

  • In de eerste golf vertegenwoordigden zij 16% van alle opgenomen patiënten.

  • Een kwart van de opgenomen patiënten is ouder dan 65 jaar.

  • Sinds maart 2020 waren meer dan de helft (56,8%) van alle bevestigde en mogelijke covid-19-doden bewoners van woonzorgcentra.

Het risico op transmissie en blootstelling is veel hoger in collectiviteiten. De ziektelast is ook veel groter bij oudere personen. Dat is niet alleen ernstig voor henzelf, maar verhoogt ook de druk op de ziekenhuiscapaciteit. Daardoor komt de reguliere zorg voor anderen in het gedrang.

Vaccinatiestrategieën

Nog voor er zicht was op coronavaccins en hun werking, begonnen de Europese lidstaten vaccinatiestrategieën te ontwikkelen. In België werd die taak toevertrouwd aan de Hoge Gezondheidsraad (HGR). In juli, dat was maanden voor de eerste hoera-berichten over coronavaccins, bracht de HGR haar advies³ uit. Daarin kregen volgende groepen voorrang:

  • alle werknemers in de gezondheidszorg;

  • alle personen ouder dan 65 jaar;

  • personen tussen 45 en 65 jaar met bepaalde chronische aandoeningen die hun risico op ernstige covid-19 verhogen.

Bewoners en personeel van woonzorgcentra

De drie bovenvermelde groepen samen betekenen voor België iets meer dan 4 miljoen personen. Ondertussen weten we dat er niet genoeg vaccins zullen zijn om al die mensen meteen te vaccineren. Daarom werden de aanbevelingen van de HGR opgesplitst door de Taskforce Corona, die daarvoor een beroep deed op het Belgisch Raadgevend Comité voor Bio-ethiek⁴. Dat comité doet uitspraken over complexe ethische vraagstukken zoals ‘Wie krijgt het vaccin eerst?’. Het stelt dat het een ‘absoluut ethische keuze van de overheid’ is om de meest noodlijdenden eerst te vaccineren.

De Taskforce en het Bio-ethisch Comité namen een beslissing conform met die van de HGR: omwille van de hoge ziektelast, het hoge sterfterisico en de druk op het ziekenhuissysteem, moeten eerst de bewoners van woonzorgcentra en hun personeel, inclusief studenten-stagiairs en vrijwilligers, gevaccineerd worden.

Zorgprofessionals en 65-plussers

Zodra we nieuwe ladingen vaccins krijgen, volgen alle zorgprofessionals van ziekenhuizen en de eerste lijn (huisartsen en apothekers), vervolgens zorgprofessionals van andere gezondheidsdiensten (bijvoorbeeld Kind en Gezin) en daarna 65-plussers, te beginnen bij de oudsten.

Fase Ia, Ib en II

  • De vaccinatie van bewoners van woonzorgcentra en personeel, samen met alle zorgverleners, wordt fase Ia genoemd.

  • De groep 65-plussers en 45- tot 65-jarigen met een chronische aandoening wordt fase Ib.

  • Fase II omvat alle andere volwassenen.

Andere Europese landen volgen dezelfde principes: eerst worden de mensen gevaccineerd met het grootste risico om ernstig ziek te worden of te overlijden, samen met het verzorgend personeel.

Conclusie

De Hoge Gezondheidsraad heeft geoordeeld dat eerst die mensen gevaccineerd moeten worden met de grootste kans om ernstig ziek te worden of te overlijden. Dat zijn zonder twijfel de bewoners van woonzorgcentra. Ook hun personeel wordt in de eerste fase ingeënt. Niet alleen om het leed te verminderen, maar ook om de druk op de ziekenhuiswerking te verminderen. Andere zorgverleners moeten nu even wachten tot we over voldoende vaccins beschikken.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven