Zorgt corona ervoor dat we anders koken en eten?

Zorgt corona ervoor dat we anders koken en eten?

Delen:

Het klinkt vast herkenbaar: bloem, pasta en gist zijn moeilijker te vinden dan vroeger en op sociale media kan je niet om de foto’s van zelfgebakken broden of koekjes heen. Het lijkt wel of er op een hele andere manier met maaltijden wordt omgegaan dan voor de opkomst van het coronavirus. Dat is ook enkele Belgische onderzoekers niet ontgaan.

Onderzoekers van FOOMS (Food, Media & Society) van UAntwerpen, in samenwerking met UGent en KU Leuven, de CoronaCookingSurvey, starten een grootschalige internationale bevraging naar de impact van COVID-19 op hoe mensen met voeding en voedingsgerelateerde media omgaan. Op deze manier kunnen verschuivingen in kaart gebracht worden op vlak van koop-, kook- en eetgewoontes sinds de coronamaatregelen. Ondertussen hebben al 23 landen bevestigd mee te zullen werken aan het onderzoek.

“Uit voorgaand onderzoek weten we dat familie en vrienden een belangrijke rol spelen in de relatie die mensen hebben tot voeding”, legt professor Charlotte De Backer uit, projectleider van dit onderzoek. “Denk maar aan de typische ‘klassiekers van de familie’ of aan alle tips die vrienden of collega’s onderling delen over het bereiden van eten. Ook influencers op sociale media, beroemdheden op televisie en recepten in magazines hebben een impact op onze voedingskeuzes. Met deze studie willen we onderzoeken of onze gewoontes hierin veranderd zijn sinds de maatregelen en welke rol media en mensen in onze omgeving daarin spelen.”

De vragenlijst is toegankelijk voor iedereen ouder dan achttien jaar en kan ingevuld worden tot het moment dat de meeste coronamaatregelen opgeheven zijn.

Je kunt de enquête hier invullen (duur: 20 minuten).

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven