Zwangerschapscomplicaties kunnen een vroege waarschuwing zijn voor beroertes

Zwangerschapscomplicaties kunnen een vroege waarschuwing zijn voor beroertes

Delen:

Onderzoekers van Radboudumc in Nijmegen onderzochten ruim duizend vrouwen van 18 tot 49 jaar die tijdens een zwangerschap complicaties hadden ervaren zoals een zwangerschapsvergiftiging, vroeggeboorte, zwangerschapsdiabetes, miskraam of doodgeboorte. Daaruit bleek onder andere dat 358 van hen al voor hun vijftigste een herseninfarct hadden doorgemaakt.

Om uit te zoeken waaraan dat lag, vergeleek het team hun zwangerschapsverloop met dat van 714 vrouwen die na een zwangerschap geen herseninfarct hadden doorgemaakt. Uit het onderzoek bleek dat meer dan de helft van de vrouwen die een vroegtijdig infarct hadden gehad minstens één complicatie had doorgemaakt tijdens een zwangerschap. Bij de vrouwen die voor hun vijftigste geen beroerte hadden gehad was dit maar een derde.

Vooral vrouwen die een doodgeboorte hadden meegemaakt, bleken bijna vijf keer zoveel risico te lopen op een infarct. Ook zwangerschapsvergiftiging, waarbij sprake is van een te hoge bloeddruk en eiwitverlies via de urine, was duidelijk gelinkt aan een verhoogd risico op een beroerte, en dat was ook het geval bij vroeggeboorte en zwangerschapsdiabetes.

Mogelijke verklaringen

Het onderzoek wijst op een duidelijke samenhang tussen zwangerschapscomplicaties en het risico op een beroerte bij vrouwen voor ze vijftig zijn, maar toont niet wat de oorzaak van de beroerte is. Er zijn wel oorzaken die een mogelijke verklaring kunnen vormen. Volgens eerste auteur Esmée Verburgt is een zwangerschap een enorme belasting voor het lichaam. Als er complicaties optreden, kan dat volgens haar wijzen op kwetsbare bloedvaten. Een andere verklaring kan zijn dat de zwangerschap en de aanleg van de placenta leiden tot afwijkingen in de bloedvaten, wat kan resulteren in aderverkalking en later tot een beroerte kan leiden.

Volgens neuroloog Frank-Erik de Leeuw blijft het risico op een beroerte laag, maar kunnen bepaalde zwangerschapsproblemen er wel een vroege waarschuwing voor zijn. Als artsen deze voorgeschiedenis van zwangerschapscomplicaties kennen, kunnen ze volgens hem eerder starten met preventieve zorg. Hij pleit er dan ook voor dat huisartsen en gynaecologen actief vragen naar het verloop van eerdere zwangerschappen en dat ze vrouwen die een zwangerschapscomplicatie hebben doorgemaakt ten minste laagdrempelig screenen op hart- en vaatziekten, bijvoorbeeld door één keer per jaar hun bloeddruk te meten.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Antibioticaresistentie is een van de grootste uitdagingen voor de geneeskunde. Door systematisch DNA-fragmenten uit antibioticaresistente bacteriën uit te schakelen, kunnen we achterhalen welke genen essentieel zijn voor hun overleving. Sommige van die genen maken bacteriën misschien opnieuw gevoelig voor antibiotica wanneer ze worden uitgeschakeld. Die kennis helpt onderzoekers om sneller doelgerichte therapie te ontwikkelen en zo de groeiende crisis voor te blijven.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven