AI creëert eerste simulatie van de Melkweg met 100 miljard sterren

AI creëert eerste simulatie van de Melkweg met 100 miljard sterren

Delen:

Een onderzoeksteam onder leiding van Keiya Hirashima van het RIKEN Center for Interdisciplinary Theoretical and Mathematical Sciences (iTHEMS) in Japan heeft, samen met collega’s van de Universiteiten van Tokio en Barcelona, voor het eerst een simulatie van de Melkweg uitgevoerd die meer dan honderd miljard afzonderlijke sterren over een periode van tienduizend jaar nauwkeurig weergeeft. Dit werd bereikt door kunstmatige intelligentie (AI) te combineren met conventionele simulaties. Het resultaat bevat niet alleen honderd keer zoveel afzonderlijke sterren als eerdere geavanceerde modellen, maar werd ook meer dan honderd keer zo snel bereikt.

Tot nu toe waren wetenschappers er niet in geslaagd om complete sterrenstelsels zoals de Melkweg te modelleren met behoud van een hoge resolutie op ster-niveau. Nauwkeurige modellen van de evolutie van sterrenstelsels zijn moeilijk te maken, omdat ze rekening moeten houden met de zwaartekracht, vloeistofdynamica, supernova-explosies en elementsynthese – processen en verschijnselen die zich op zeer verschillende schalen van ruimte en tijd afspelen.

De bestaande geavanceerde simulaties hebben een maximale massagrens van ongeveer een miljard zonnen, terwijl de Melkweg meer dan honderd miljard sterren telt. Dit betekent dat het kleinste ‘deeltje’ in zo’n simulatie in werkelijkheid een cluster van sterren is met een massa van honderd zonnen. Wat er met afzonderlijke sterren gebeurt, wordt uitgemiddeld; alleen grootschalige gebeurtenissen kunnen nauwkeurig worden gesimuleerd.

Supernova's

Het onderliggende probleem is het aantal jaren tussen elke stap in de simulatie: snelle veranderingen op het niveau van individuele sterren, zoals de evolutie van supernova’s, kunnen alleen worden waargenomen als de tijd tussen elke momentopname van de Melkweg kort genoeg is. Maar als je de Melkweg op deze conventionele manier probeert te simuleren dan kost dat 315 uur rekentijd voor elke miljoen jaar simulatietijd. In dat tempo zou een simulatie van zelfs maar een miljard jaar evolutie meer dan zesendertig jaar realtime in beslag nemen!

Om dit probleem te omzeilen hebben Hirashima en zijn team een nieuwe methode ontwikkeld die een deep learning-surrogaatmodel combineert met fysische simulaties. Het surrogaatmodel werd getraind op basis van gedetailleerde simulaties van een supernova en leerde voorspellen hoe het omringende gas zich in de honderdduizend jaar na een supernova-explosie uitbreidt, zonder gebruik te maken van bronnen uit de rest van het model. Dankzij deze AI-shortcut kon de simulatie tegelijkertijd de algemene dynamiek van het sterrenstelsel en fijnschalige verschijnselen zoals supernova-explosies modelleren.

Dankzij deze werkwijze kunnen niet alleen grote sterrenstelsels met meer dan honderd miljard sterren worden nagebootst, het eindresultaat is ook veel sneller beschikbaar: het simuleren van één miljoen jaar kost slechts 2,78 uur. Dit betekent dat de gewenste één miljard jaar in slechts 115 dagen kan worden gesimuleerd.

Delen:

Dit is een artikel van:

Alles over Sterrenkunde

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven