Kees de Jager werd geboren op het Waddeneiland Texel, maar groeide op in voormalig Nederlands-Indië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog studeerde hij sterrenkunde in Utrecht bij de Vlaamse hoogleraar Marcel Minnaert. Later volgde hij Minnaert op als directeur van de Utrechtse Sterrenwacht Sonnenborgh – een functie die hij van 1963 tot 1986 bekleedde.
Behalve hoogleraar astronomie aan de universiteiten van Utrecht en Brussel was De Jager ook oprichter en eerste directeur van het Utrechtse Laboratorium voor Ruimteonderzoek, dat internationale faam verwierf met de ontwikkeling van gevoelige röntgenspectrografen.
De Jager vervulde vele organisatorische functies, onder andere in COSPAR (Committee on Space Research) en de Internationale Astronomische Unie (IAU). Ook was hij hoofdredacteur van een aantal internationale wetenschappelijke publicaties, waaronder Space Science Reviews.
Zijn eigen wetenschappelijk onderzoek richtte zich voornamelijk op de zon en op de allerzwaarste sterren in het heelal. Na zijn emeritaat deed hij ook veel onderzoek naar de wisselwerking tussen de variërende zonneactiviteit en het klimaat op aarde.
Zijn schaarse vrije tijd besteedde Kees de Jager onder andere aan hardlopen (op 75-jarige leeftijd liep hij nog de marathon van New York), en aan het verzorgen van vele honderden publiekslezingen. Hij overleed op zijn geboorte-eiland Texel, waar hij sinds 2004 weer woonde.
Foto: Gitta van Buuren
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.