Als we ooit een basis op Mars willen bouwen, dan moeten we veel constructiematerialen ter plaatse krijgen. We zouden raketten vol kunnen laden met constructeurs, gereedschap en grondstoffen, maar die aanpak is te duur. Nanotechnoloog én bioloog Benjamin Lehner van de TU Delft ontwikkelde een alternatieve aanpak. Hij stelt voor om nu al een onbemande capsule naar Mars te schieten.
Aan boord zitten een rover, een bioreactor met bacteriën en een 3D-printer. De rover is niets meer dan een schep op wielen. Het wagentje verzamelt ijzerrijke Marsgrond en brengt het naar de bioreactor. Daarin zetten bacteriën van de soort Shewanella oneidensis het ijzer om in magnetiet, een magnetisch ijzeroxide. Zo kan een magneet het ijzer uit de bodem filteren. In een laatste fase gebruikt een 3D-printer dat ijzer om schroeven, moeren, platen en andere bouwmaterialen te fabriceren.
In een bioreactor zetten bacteriën het ijzer in de marsbodem om in magnetiet, een magnetisch ijzeroxide.
Een magneet kan het ijzer uit de bodem filteren.
De 3D-printer maakt met het gewonnen ijzer schroefjes, moertjes, tandwielen of wat je maar wil.
Een missie zoals Lehner die voor ogen heeft, kan in principe nu al vertrekken. Bacteriën zijn bestand tegen grote dosissen straling. Ze zijn makkelijk en goedkoop te transporteren, planten zich razendsnel voort en hebben weinig voedsel nodig. Ook dat voedsel wordt ter plaatse geproduceerd. In de bioreactor reizen micro-algen mee die zonlicht en CO₂ in de Marsatmosfeer omzetten in voedingsstoffen en zuurstof voor de bacteriën. De bioreactor produceert bovendien organisch afval, dat later als compost kan dienen om groenten te telen.
Lehner en zijn team berekenden dat een onbemande capsule in 3,3 jaar tijd ongeveer 1.100 kilogram ijzer kan produceren. Daarna zit de capsule vol en valt de productie stil. De ruimteagentschappen ESA en NASA toonden al interesse.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.