De geneugten en gevaren van ruimtewandelingen

De geneugten en gevaren van ruimtewandelingen

Delen:

Beeld: Missiespecialist Bruce McCandless zweeft vrij in de ruimte tijdens een tweede ruimtewandeling op 12 februari 1984. Deze primeur werd mogelijk gemaakt door de Manned Maneuvering Unit of MMU, een rugzak met stikstofstraalaandrijving. Credit: NASA

Tegenwoordig gaan astronauten voornamelijk op wandel door de ruimte om te werken aan het ISS. Een sinecure is dat niet, gezien de extreme omgeving. Astronauten worden blootgesteld aan extreme temperaturen en een relatief hoge stralingsconcentratie, ze lopen het risico op decompressieziekte, en moeten oppassen voor rondvliegend ruimtepuin.

Om met zulke risico’s te kunnen omgaan, moeten astronauten uitgebreid worden voorbereid. Ze volgen een doorgedreven kracht- en uithoudingsvermogentraining en leren snel beslissingen nemen in onverwachte situaties. Menselijke ruimtewandelingen zullen een integraal onderdeel blijven van de ruimtevaart. Zo wordt voor de Artemismissie een ruimtestation rond de maan gebouwd. Voor de constructie hiervan zullen astronauten ruimtewandelingen maken.

Lees meer over de geneugten én gevaren van ruimtewandelingen in de nieuwe Eos.

Waarom dragen astronauten ruimtepakken?

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven