De ruimte(r)evolutie: Een geopolitiek krachtveld of een kans tot wereldwijde samenwerking om problemen op aarde te helpen oplossen?

De ruimte(r)evolutie:  Een geopolitiek krachtveld of een kans tot wereldwijde samenwerking om problemen op aarde te helpen oplossen?

Delen:

De ruimtewedloop nu is anders dan tijdens de Koude Oorlog in die zin dat het niet louter om politieke en militaire maar ook om commerciële belangen draait. De (r)evolutie in de ruimte kan ons allen verbinden, of ons finaal uit elkaar spelen. Het is aan ons als wereldbevolking om te beslissen wat het wordt.

Ruimtevaart: wat zijn de plannen?

Eind november buigen de Europese ministers zich over de budgetten die de lidstaten zullen besteden aan ruimtevaart. Ze beslissen ook aan welke ruimtemissies Europa zal deelnemen.  De grootmachten willen (of willen terug) naar de maan. Afgelopen zomer werd de vijftigste verjaardag van de eerste mens op de maan uitgebreid herdacht. Dat was een triomf voor Amerika, en die wil het bestendigen.

De Verenigde Staten nemen het voortouw

In december 2017 vaardigde president Trump Space Policy Directive 1 uit. Hiermee bracht hij een door Amerika geleide coalitie op gang om terug te keren naar de maan, als springplank naar Mars. Hiervoor werden publiek-private samenwerkingen opgestart met Amerikaanse bedrijven. Ook de huidige partners van het ISS werden uitgenodigd om deze coalitie te versterken. Inderdaad: ‘coalitie’, klinkt een beetje agressief/territoriaal en dat is het ook. Nu grondstoffen op aarde schaarser worden, verleggen de grootmachten hun blikveld naar de ruimte. De geforceerde krachttoer van Amerika om in 2024 de eerste vrouw en de volgende man te laten landen, komt als antwoord op de toenemende invloeden van China en India in de ruimte.

De start van een nieuwe ruimtewedloop

Vorige eeuw, tijdens de Koude Oorlog, was er een wedloop naar de ruimte met als hoofdrolspelers de voormalige Sovjet-Unie en Amerika. Nu ligt de geopolitieke balans anders en staan er ook commerciële belangen op het spel. Maar fundamenteel komt het op hetzelfde neer: De grootmacht die de ruimte beheerst, beheerst ook de aarde. Denk maar aan de sector van de communicatietechnologie, die een versnelling hoger schakelt en vecht om het beheersen van 5G.

Hoe deze wedloop het slechtste én het beste naar boven brengt

Op zich is de ‘sprong’ naar de ruimte voor de mensheid logisch en komt ze op het juiste moment dankzij de convergentie in de vooruitgang van de technologie. Hierdoor kunnen we op een duurzame manier naar de maan reizen. We kunnen er een permanente basis uitbaten en mijnbouw starten op planetoïden. Maar is de mensheid daar als soort wel klaar voor? Onze dagelijkse drijfveer is nog steeds gebaseerd op kortstondig winstbejag en het leegroven van natuurlijke grondstoffen. Er worden coalities gesmeed uit eigenbelang maar niet met het oog op de vooruitgang van de mensheid als geheel. Alhoewel dit laatste cynisch genoeg soms anders uitdraait. Dankzij de technische vooruitgang tijdens de ruimtewedloop van de jaren zestig en zeventig vorige eeuw, genieten we nu van een ontelbaar aantal nuttige spin-offs in alle sectoren.

Het tijdperk van de ruimtevaart dient zich aan

De ruimtewedloop nu is anders dan tijdens de Koude Oorlog in die zin dat het niet louter om politieke en militaire maar ook om commerciële belangen draait. De vierde industriële revolutie dient zich aan. Net zoals de mensheid op een bepaald moment de zeeën begon te beheersen en de luchtvaart na de Tweede Wereldoorlog figuurlijk explodeerde, staan we nu aan de vooravond van een tijdperk waarin de ruimtevaart diep in onze industrie en onze maatschappij zal doordringen. De socio-economische gevolgen hiervan zijn onvermijdelijk.

Hoog tijd voor een wettelijk kader

Is dit het tijdperk waarin we eindelijk als mensensoort volwassen worden? In dat geval moeten we voor de ruimte doen wat we al jaren geleden voor het klimaat hadden moeten doen. Denktanks oprichten, internationale verdragen opstellen én respecteren, de universele belangen van elke wereldburger verdedigen en de grondstoffen en kennis eerlijk verdelen. Alleen dan vinden we in de ruimte de oplossingen voor de grote problemen op aarde en nemen we als mensensoort een enorme sprong voorwaarts. Maar zonder internationale afspraken worden de conflicten van de aarde verder gezet in de ruimte en worden de grondstoffen van het heelal opgeëist door neoliberale belangen. We bevinden ons dus op een kantelpunt in de geschiedenis. De revolutie in de ruimte kan ons allen verbinden, of ons finaal uit elkaar spelen. Het is aan ons als wereldbevolking om te beslissen wat het wordt.

Waarom ruimtevaart zo belangrijk is

Veel mensen vragen mij: “ Waarom moeten we naar de ruimte reizen?” Wel, ten eerste is het de menselijke natuur om persoonlijke grenzen te verkennen. Dat drijft de menselijke ontwikkeling. Grote technologische vooruitgang zal de hele menselijke samenleving ten goede komen. Ten tweede moeten we een multi-planetaire samenleving worden om catastrofale gebeurtenissen op aarde te kunnen overleven. En ten slotte, als meer mensen de gelegenheid krijgen om naar de ruimte te reizen en het overview effect, of beter gezegd ‘de menselijke collectieve intelligentie’ te ervaren, zal hun manier van denken naar een hoger niveau getild worden. Dit draagt bij tot een algemene bewustzijnsverschuiving waarbij het kortetermijndenken in termen van winst en persoonlijk voordeel verschuift naar het algemeen welzijn en de overleving van de menselijke soort.

Onze toekomst ligt in de ruimte, of we dat nu willen of niet

Onze ster ­– de Zon – blijft immers niet eeuwig leven, zoals dat van sterren zo romantisch wordt gezegd. Dus als we ons bestaan willen vereeuwigen, moeten we ons wereldwijd erfgoed letterlijk de ruimte in smijten, op welke manier dan ook. En, uitgaande van de kennis en de technologie die we vandaag de dag beheersen, start dat met een kolonie op de maan, die zich uitbreidt naar Mars. Dan zullen we een “planeetreizende” soort zijn. Van daaruit zal ongetwijfeld verdere inspiratie en evolutie volgen naar verdere stappen. Een genetisch aangepaste humanoïde op pad sturen naar de sterren, bijvoorbeeld? Of een holografische blauwprint van onszelf projecteren naar andere werelden? Aards DNA op pad sturen in de hoop dat het na miljoenen/miljarden jaren elders opnieuw tot bloei komt?  Wie zal het zeggen? Maar een ding is zeker: stilstaan is achteruitgaan.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven