Deze eenzame planeet groeit in recordtempo

Deze eenzame planeet groeit in recordtempo

Delen:

In tegenstelling tot de planeten in ons zonnestelsel draaien zwerfplaneten niet om sterren, maar zwerven ze vrij rond. De nieuwe waarnemingen, uitgevoerd met de Very Large Telescope van de Europese Zuidelijke Sterrenwacht, laten zien dat deze zwerfplaneet gas en stof uit zijn omgeving opslokt in een tempo van zes miljard ton per seconde. Dit is de sterkste groei die ooit bij een zwerfplaneet, of welke planeet dan ook, is gemeten. De ontdekking biedt waardevolle inzichten over hoe deze objecten ontstaan en groeien.

Het nu onderzochte object, dat vijf tot tien keer zoveel massa heeft als de planeet Jupiter, staat op een afstand van ongeveer 620 lichtjaar in het sterrenbeeld Kameleon. De zwerfplaneet, die Cha 1107-7626 heet, is nog volop in ontwikkeling en wordt gevoed door een omringende schijf van gas en stof. Dit materiaal valt in porties op de eenzame planeet, middels een proces dat accretie wordt genoemd.

Lichtzwak

Een team onder leiding van Almendros-Abad van de sterrenwacht van Palermo (Italië) heeft ontdekt dat de snelheid waarmee de jonge planeet groeit niet constant is. In augustus 2025 groeide de planeet ongeveer acht keer zo snel als enkele maanden daarvoor: met een snelheid van zes miljard ton per seconde! ‘Dit is de sterkste groei die ooit is waargenomen bij een object van planetaire massa’, zegt Almendros-Abad. De ontdekking, die is geaccepteerd voor publicatie in The Astrophysical Journal Letters, werd gedaan met de X-shooter-spectrograaf op de VLT van ESO, in de Atacama-woestijn in Chili. Daarnaast maakte het team gebruik van gegevens van de internationale Webb-ruimtetelescoop en van archiefgegevens van de SINFONI-spectrograaf op de VLT.

Zwerfplaneten zijn lastig te detecteren, omdat ze erg lichtzwak zijn, maar de toekomstige Extremely Large Telescope (ELT) van ESO zou daar verandering in kunnen brengen. Dankzij de geavanceerde instrumenten en de enorme hoofdspiegel zullen astronomen meer van deze eenzame planeten kunnen ontdekken en bestuderen, waardoor ze beter kunnen begrijpen in hoeverre ze op sterren lijken.

Delen:

Dit is een artikel van:

Alles over Sterrenkunde

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven