Een gordijn van maanstof kan onze planeet beschermen tegen de zon

Een gordijn van maanstof kan onze planeet beschermen tegen de zon

Delen:

Zonder de zon kan er geen leven op aarde zijn. Maar sinds de industriële revolutie heeft de warmte van de zon indirect een schadelijk effect op onze planeet. Zonlicht dat de aarde bereikt, weerkaatst op het aardoppervlak. Een deel van die energie straalt terug naar de ruimte. Maar broeikasgassen houden steeds meer van die weerkaatste energie vast in de aardatmosfeer. De energie kan niet ontsnappen, waardoor de gemiddelde temperatuur op aarde stijgt.

Als we 1 à 2 procent van de zonnestraling konden tegenhouden voordat ze de aarde bereikt, dan zouden we de effecten van de aardopwarming al merkelijk kunnen afzwakken. Astrofysici aan de University of Utah¹ denken een oplossing op het spoor te zijn. Ze gingen na of een gordijn van maanstof boven de atmosfeer kan werken als een schild tegen zonnestraling.

De onderzoekers kwamen zijdelings op het idee, door te kijken naar het ontstaansproces van planeten. Bij het vormen van een planeet komt een heleboel stof vrij. Dat stof klit samen tot ringen, en die vangen licht op van de moederster van de planeet. ‘Ineens beseften we dat je met heel weinig massa best veel zonlicht kunt blokkeren’, zegt theoretisch astrofysicus en hoofdauteur van de studie Ben Bromley (University of Utah).

Het team ging aan het experimenteren met computersimulaties. Ze werkten een scenario uit waarbij ze maanstof vanaf een platform op het maanoppervlak naar de zon schieten. Na heel wat omzwervingen vond het stof uiteindelijk zijn weg naar lagrangepunt L1. Dat punt ligt op een rechte lijn tussen de zon en de aarde. Kleine objecten kunnen daar een relatief stabiele positie aanhouden, doordat de middelpuntzoekende kracht van de zon en de aarde er in evenwicht zijn met de zwaartekracht van de beide massa’s.

Het maanstof bleek daar prima dienst te doen als zonnescherm. ‘Het is gek om te bedenken dat maanstof – dat zich over meer dan 4 miljard jaar heeft gevormd – een oplossing kan bieden tegen de aardopwarming, een probleem dat nog geen driehonderd jaar oud is’, zegt coauteur Scott Kenyon (Smithsonian Astrophysical Observatory, Cambridge).

De vijf lagrangepunten tussen de zon en de aarde © NASA

Of het hele plan logistiek haalbaar is, is nog onduidelijk. Er is nog geen installatie op de maan die stof de ruimte in kan schieten. Dat ‘stofkanon’ zou trouwens om de paar dagen een nieuwe lading moeten afvuren. Zonnewinden, straling en zwaartekracht duwen het stofgordijn namelijk vrij snel uit zijn baan.

Het stof zou in ieder geval niet neerdalen op aarde. Goed nieuws, want anders bestaat het risico dat we op een koude, onleefbare planeet achterblijven.

Hoe is de maan ontstaan?

Noten

  1. University of Utah, VS in PLOS Climate

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven