Eerste generatie sterren in de kosmos ontdekt

Eerste generatie sterren in de kosmos ontdekt

Delen:

Beeld: Illustratie van de allereerste generatie sterren in het heelal. Credit: NAOJ

Het pasgeboren heelal bestond vrijwel uitsluitend uit lichte waterstof- en heliumatomen. Zwaardere elementen, zoals koolstof, zuurstof en stikstof, werden pas later gevormd, bij kernfusiereacties in het inwendige van sterren. Dankzij supernova-explosies kwamen die zware elementen in de kosmische kringloop terecht. Onze zon, die pas ontstond toen het heelal al ruim negen miljard jaar oud was, bevat bijvoorbeeld een kleine twee procent zware elementen.

Met de James Webb Space Telescope is nu een hete gaswolk ontdekt op extreem grote afstand, waar astronomen terugkijken tot slechts zo’n vierhonderd miljoen jaar na de oerknal. De gevoelige NIRSpec-spectroscoop van Webb registreerde de straling van gloeiend waterstof- en heliumgas. De wolk blijkt echter in het geheel geen zwaardere elementen te bevatten; hij bestaat echt uit ‘oermaterie’.

‘Primitieve’ wolk

In drie recent verschenen artikelen concluderen Roberto Maiolino (University of Cambridge) en zijn collega’s dat het oergas verhit moet worden door zware, pasgeboren sterren die al in de ‘primitieve’ wolk zijn ontstaan. Dat moeten dus sterren van de eerste generatie zijn, die bij hun geboorte alleen maar waterstof en helium bevatten.

Opmerkelijk genoeg zijn de sterren zelf niet zichtbaar. Ze zijn enorm heet en zwaar – een paar honderd keer zo zwaar als de zon – en zenden vooral energierijke ultraviolette straling uit, die geabsorbeerd wordt door het omringende gas.

Toch lijkt met de James Webb-metingen een einde gekomen te zijn aan de jarenlange zoektocht naar de allereerste sterren in het heelal. Door de eigenschappen van die sterren te bestuderen, krijgen astronomen meer zicht op de vroege evolutie van het universum, en op het ontstaan van de eerste zwarte gaten in de kosmos – die blijven achter wanneer zware sterren aan het eind van hun korte leven exploderen.

Bron: University of Cambridge, Verenigd Koninkrijk

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven