'We willen begrijpen hoe organische verbindingen tot stand komen buiten de aarde,' zegt Hiroshi Naraoka, professor geochemie aan de Kyushu University in Fukuoka (Japan) en tevens leider van het team dat de stalen van Ryugu zal analyseren. Hij vervolgt: 'Dit moet ons aanwijzingen opleveren over hoe water en organisch materiaal tot stand zijn gekomen op aarde.'
Hiroshi Yamakawa, voorzitter van JAXA, vult aan: 'Ik hoop dat dit licht zal werpen op hoe het zonnestelsel gevormd werd en hoe water naar de aarde gebracht werd.' Een mogelijkheid zou zijn dat de aarde haar organisch materiaal en water (mede) aan inslaande asteroïden te danken heeft.
Asteroïden
Asteroïde Ryugu gefotografeerd met de ONC-T op een afstand van ongeveer twintig kilometer.
Maar wat zijn asteroïden nu weer? Een soort kleine brokstukken uit de ontstaansgeschiedenis van het zonnestelsel die zich in de binnenste regionen van het zonnestelsel (niet verder dan Jupiter) ophouden.
Ryugu, ontdekt in 1999, is een nabijgelegen exemplaar, wellicht een fragment van een grotere asteroïde. Dit rotsachtig hemellichaampje beschrijft een baan rond de zon die zich grotendeels tussen aarde en mars bevindt. Ryugu is rijk aan koolstof, één van de bouwstenen van leven op aarde.
Van Hayabusa naar Hayabusa 2
De voorganger van Hayabusa 2, kortweg Hayabusa, heeft in 2010 als eerste materiaal van een asteroïde mee naar huis bracht. Maar toen beperkte dit zich tot wat minuscule korreltjes schrapen van het rotsachtig oppervlak van asteroïde Itokawa. Onder het motto ‘alles kan beter’ heeft de opvolger de zaken een stuk grondiger aangepakt.
De landing van ruimtetuig Hayabusa2. Foto: JAXA
Aan het einde van een lange reis
Op 3 december 2014 zette Hayabusa 2 koers richting Ryugu, een asteroïde met een diameter van bijna een kilometer. In 2018 bereikte het tuig zijn bestemming, die zich op dat ogenblik op 300 miljoen km van de aarde bevond. Na onder meer een krater van verschillende meters diep te hebben geslagen, nam de sonde in de loop van vorig jaar stalen van de asteroïde.
Maar of het materiaal ook echt in de capsule van het ruimtetuig terechtgekomen is, weet je natuurlijk pas zeker als je het met je eigen ogen kan zien. Dat is ongeveer het punt dat we nu bereikt hebben. Na een snelle terugreis van nauwelijks iets meer dan een jaar, liet Hayabusa 2 de capsule vorige maand los op 200 km boven de aarde.
Op 6 december landde de capsule met een parachute in Australië, waarna het naar Japan werd overgevlogen.
De container bevat zwart, korrelig materiaal dat afkomstig is van Ryugu.
Op 6 december landde de capsule met een parachute in Australië, waarna het naar Japan werd overgevlogen. Op 14 december werd de capsule geopend, maar de container met het materiaal zelf nog niet. Toch volstond dit al om te bevestigen dat er zich zwart, korrelig materiaal rond de opening van de container bevindt. Dat materiaal moet dan wel afkomstig zijn van Ryugu.
En verder
Ook al is het momenteel niet bekend hoeveel materiaal in de container zit, het gaat in totaal wellicht om niet meer dan een paar gram. Toch zal JAXA het nog in zes porties verdelen, één voor elk onderzoeksteam dat er in de loop van 2021 mee aan de slag mag. Het onderzoek zal naar verwachting al gauw enkele jaren in beslag nemen.
Daarna is het wachten op 2023, wanneer de missie OSIRIS-Rex van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA materiaal terugbrengt van Bennu, een gelijkaardige asteroïde.
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.