Lichtshow in het Melkwegcentrum

Lichtshow in het Melkwegcentrum

Delen:

Onze zon bevindt zich in een rustige buitenwijk, maar in het centrum, op zo’n 27.000 lichtjaar afstand, vindt de meeste activiteit plaats.

Deze spectaculaire opname toont de kosmische lichtshow die zich daar afspeelt. Met gewone telescopen is er niet zoveel van te zien: stofwolken blokkeren het zicht op het Melkwegcentrum. In plaats daarvan zien we hier energierijke röntgenstraling (weergegeven in groene, oranje en paarse tinten) en radiostraling (in grijstinten). De foto combineert metingen van NASA’s röntgensatelliet Chandra met waarnemingen van de MeerKAT-radiosterrenwacht in Zuid-Afrika.

Credit: NASA/CXC/NRF

De meeste röntgenstraling is afkomstig van hete gasbellen, lang geleden uitgeblazen door ontploffende sterren, en van kleine, compacte neutronensterren. Maar ook het exacte centrum van de Melkweg produceert röntgenstraling. Die is afkomstig van heet gas dat zich heeft opgehoopt net buiten de rand van een kolossaal zwart gat. Dat zwarte gat is 4,3 miljoen keer zo zwaar als de zon; er zwieren reuzensterren en gasslierten omheen, en regelmatig slokt het materiaal uit zijn omgeving op.

Dat die röntgenstraling in de loop van een dag snelle flikkeringen vertoont, was al bekend. Maar ook op de langere termijn is er sprake van een sterke variabiliteit. Een team van astronomen onder leiding van de El Salvadoriaanse astronoom Alexis Andrés en Nathalie Degenaar van de Universiteit van Amsterdam heeft nu metingen bestudeerd die in de afgelopen vijftien jaar zijn verricht door de Swift-satelliet. Uit hun onderzoek blijkt dat de röntgenlichtshow in het Melkwegcentrum tussen 2008 en 2012 veel minder variabel was dan daarvoor en daarna. Niemand weet nog hoe dat komt.

Een ander onderzoeksteam, onder leiding van Shuo Zhang van het Bard College in de Amerikaanse staat New York, keek naar de reflectie van röntgenlicht door gaswolken op grotere afstand van het zwarte gat. Uit die ‘röntgenecho’s’ leiden Zhang en haar collega’s af dat er aan het begin van de 20ste eeuw, zo’n 110 jaar geleden, een enorm krachtige uitbarsting plaatsgevonden moet hebben.

Het wachten is nu op een nieuwe explosie. Het röntgenbeeld van het Melkwegcentrum zal er dan compleet anders uitzien. Elk moment kan het gebeuren.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven