Melkwegstelsel heeft gebroken arm

Melkwegstelsel heeft gebroken arm

Delen:

Net als veel andere sterrenstelsels vertoont het sterk afgeplatte Melkwegstelsel een statige spiraalstructuur. De spiraalarmen, die vooral veel gaswolken en jonge sterren bevatten, zijn in de afgelopen zestig jaar in kaart gebracht, vooral op basis van waarnemingen met radiotelescopen.

Een van de relatief nabijgelegen armen, de Sagittarius-arm, blijkt nu een opvallende knik te vertonen, onder een hoek van ongeveer 50 graden. Ook andere sterrenstelsels vertonen af en toe zulke geknakte structuren, maar het is voor het eerst dat dit nu ook in ons eigen Melkwegstelsel is gezien.

Een team¹ van sterrenkundigen onder leiding van Michael Kuhn van het California Institute of Technology ontdekte de gebroken arm door in meetgegevens van de Spitzer-telescoop op zoek te gaan naar pasgeboren sterren. Vervolgens gebruikten ze data van Gaia om de afstanden van die sterren nauwkeurig te achterhalen. Op die manier is een driedimensionale kaart gereconstrueerd, waarin het scheefliggende deel van de Sagittarius-arm duidelijk zichtbaar is.

Het nieuw ontdekte ‘uitsteeksel’ van de Sagittarius-arm bevat een groot aantal stervormingsgebieden. Vier daarvan zijn de beroemde nevels die al met een verrekijker aan de nachtelijke hemel zichtbaar zijn: de Lagunenevel, de Trifidnevel, de Omeganevel en de Adelaarnevel.

Hoe het komt dat het Melkwegstelsel een gebroken arm heeft opgelopen, is vooralsnog onduidelijk. De nieuwe resultaten zijn afgelopen zomer gepubliceerd in het Europese vakblad Astronomy & Astrophysics.

Beeld: NASA/ESA/Hubble Heritage Team

Noten

  1. Bron: NASA Jet Propulsion Laboratory, Pasadena, VS

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven