Meteorietinslagen brengen Mars aan het schudden

Meteorietinslagen brengen Mars aan het schudden

Delen:

Er zijn namelijk overeenkomsten gevonden tussen talrijke meteorietinslagen op het Marsoppervlak en bevingen die door NASA’s Marslander InSight zijn geregistreerd – zo blijkt uit een onderzoek met behulp van kunstmatige intelligentie, uitgevoerd door een internationaal onderzoeksteam onder leiding van de Universiteit van Bern.

Meteorietinslagen zijn van invloed op de evolutie van rotsachtige objecten in ons zonnestelsel, waaronder de planeet Mars. Door kraters – de zichtbare overblijfselen van deze inslagen – te bestuderen kunnen wetenschappers meer te weten te komen over de eigenschappen van een planeet en diens oppervlak. Zo kan aan de hand van satellietopnamen die met tussenpozen zijn gemaakt worden vastgesteld wanneer een krater zo ongeveer is ontstaan. En dat levert weer informatie op over het aantal inslagen dat in de loop van de tijd plaatsvindt.

Nieuwe kraters

Valintin Bickel van het Center for Space and Habitability van de Universiteit van Bern heeft aan de hand van dit soort gegevens een inventarisatie gemaakt van inslagen die tussen december 2018 en december 2022 in de omgeving van InSight hebben plaatsgevonden. Daarbij hebben hij en zijn team gebruik gemaakt van een vorm van kunstmatige intelligentie die machine learning wordt genoemd. Daarmee zijn tienduizenden satellietbeelden afgezocht op nieuwe kraters die zijn ontstaan in de tijd dat InSight seismische metingen deed. Aan de hand van detailrijke opnamen, gemaakt door twee om Mars draaiende ruimtesondes – de TGO (Europa) en de Mars Reconnaissance Orbiter (VS), werden deze kraters op grootte ingedeeld en ‘vervolgens vergeleken we hun verdeling met de seismische metingen van InSight en zochten we naar overeenkomsten in plaats en tijd,’ aldus Bickel.

Op die manier zijn achteraf in totaal 123 tot nog toe onbekende inslagen op Mars ontdekt, waarvan er 49 hebben plaatsgevonden op momenten dat InSight bevingen op Mars registreerde. Daaruit leiden Bickel en collega’s af dat de inslagfrequentie op Mars 1,6 tot 2,5 keer zo groot is als tot nu toe werd aangenomen. Dat komt doordat een aantal van de (vermeende) bevingen die op Mars werden geregistreerd in werkelijkheid door meteorietinslagen werden veroorzaakt en niet door tektonische activiteit.

Delen:

Dit is een artikel van:

Alles over Sterrenkunde

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven