Opvlammend zwart gat jaagt ultrasnelle ‘winden’ aan

Opvlammend zwart gat jaagt ultrasnelle ‘winden’ aan

Delen:

Beeld: Artist’s impression van een superzwaar zwart gat dat met hoge snelheid materie de ruimte in blaast. Credit: ESA

De ruimtetelescopen XMM-Newton en XRISM hebben een uitzonderlijk sterke uitbarsting van een superzwaar zwart gat waargenomen. In slechts enkele uren tijd produceerde deze kolos hevige winden waarbij materiaal met een duizelingwekkende snelheid van zestigduizend kilometer per seconde de ruimte in werd geslingerd.

Het betreffende zwarte gat verschuilt zich in NGC 3783, een spiraalvormig sterrenstelsel dat recent door de Hubble-ruimtetelescoop in beeld is gebracht. Astronomen zagen een heldere flits van röntgenstraling uit het zwarte gat opstijgen, die snel weer verdween. Tijdens dit proces ontstonden snelle winden die snelheden van een vijfde van de lichtsnelheid bereikten (een slordige zestigduizend kilometer per seconde).

‘We hebben nog nooit eerder gezien dat een zwart gat zulke snelle winden veroorzaakte’, zegt hoofdonderzoeker Liyi Gu van SRON, het Nederlands Instituut voor Ruimteonderzoek. ‘Voor het eerst zagen we hoe een snelle uitbarsting van röntgenstraling uit een zwart gat binnen slechts één dag ultrasnelle winden genereerde.’

Mysterieuze objecten

Om NGC 3783 en zijn zwarte gat te bestuderen, gebruikten Gu en zijn collega’s twee röntgensatellieten tegelijk: de XMM-Newton van het Europese agentschap ESA en de X-Ray Imaging and Spectroscopy Mission (XRISM) van het Japanse agentschap JAXA, een missie waarbij ook ESA en NASA betrokken zijn.

Het zwarte gat in NGC 3783 heeft dertig miljoen keer zoveel massa als de zon. Terwijl het materiaal uit zijn omgeving aantrekt, voedt het een extreem helder en actief gebied in het hart van het sterrenstelsel. Dit gebied – een zogeheten actieve galactische kern of AGN, straalt licht en allerlei andere soorten straling uit en blaast hevige winden de ruimte in. Deze winden vertonen overeenkomsten met coronale massa-ejecties – hevige uitbarstingen die ontstaan wanneer onze zon stromen van oververhit materiaal de ruimte in slingert. Op die manier toont het onderzoek aan dat superzware zwarte gaten zich soms net zo gedragen als onze eigen ster, waardoor deze mysterieuze objecten iets minder vreemd lijken.

XMM-Newton doet al meer dan vijfentwintig jaar baanbrekende verkenningen van het hete en extreme heelal, terwijl XRISM sinds zijn lancering in september 2023 werkt aan het beantwoorden van belangrijke vragen over hoe materie en energie zich door heelal verspreiden.

Delen:

Dit is een artikel van:

Alles over Sterrenkunde

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven