Planetoïde Bennu is rijk aan koolstof en water

© NASA

Delen:

Openingsbeeld: Bodemmateriaal van planetoïde Bennu, aan de buitenzijde van het deksel van de capsule © NASA

De ontdekking ondersteunt de theorie dat de belangrijkste ingrediënten voor het ontstaan van leven op aarde afkomstig zijn uit het heelal. Bennu, een hemellichaam met een doorsnede van ongeveer 500 meter, lijkt te bestaan uit een groot aantal kleinere rotsblokken die door de onderlinge zwaartekracht bijeen worden gehouden. De poreuze planetoïde kreeg eind 2018 bezoek van de Amerikaanse ruimtesonde OSIRIS-REx. Die verzamelde in oktober 2020 ruim 60 gram gruis van het oppervlak, met behulp van een soort stofzuiger. De bodemmonsters zijn op 24 september op aarde afgeleverd.

Toen wetenschappers van NASA’s Johnson Space Center in Houston de verzegelde capsule onderzochten, bleek zich ook aan de buitenzijde van het deksel (maar nog binnen de afgesloten container) wat planetoïdegruis verzameld te hebben. Uit een snelle eerste analyse van dat ‘bonusmateriaal’ blijkt nu dat het rijk is aan koolstof en water.

In welke vorm de koolstofatomen voorkomen, is nog niet bekend. Toch sluit de ontdekking mooi aan bij de theorie dat de bouwstenen van het aardse leven (koolstofhoudende organische moleculen) afkomstig zijn uit de ruimte. Dat geldt waarschijnlijk ook voor het meeste water op onze planeet.

De komende twee jaar zullen de wetenschappers van het OSIRIS-REx-project het verzamelde bodemmateriaal van Bennu nauwgezet bestuderen. Ruim 70 procent blijft echter opgeslagen in een speciale kluis in het Johnson Space Center, voor toekomstig onderzoek door buitenlandse astronomen en geologen.

Bennu is een zogeheten ‘aardscheerder’ – een planetoïde die de aarde vervaarlijk dicht kan naderen en in de toekomst mogelijk met onze planeet in botsing zal komen. De ruimtesonde OSIRIS-REx is momenteel op weg naar een andere aardscheerder: de 400 meter grote planetoïde Apophis, die de aarde op 13 april 2029 zal passeren op een afstand van slechts 31.600 kilometer.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven