Versmeltend trio

Versmeltend trio

Delen:

Openingsbeeld © ESA/Hubble & NASA/J. Dalcanton (Dark Energy Survey)/DOE/FNAL/NOIRLab/NSF/AURA/L. Shatz

Het heelal bestaat voor het overgrote deel uit lege ruimte. Neem ons eigen Melkwegstelsel: dat heeft een diameter van ongeveer 120.000 lichtjaar, maar de huidige afstand tot het Andromedastelsel (de dichtstbijzijnde grote buur van onze Melkweg) bedraagt 2,5 miljoen lichtjaar – ongeveer twintig keer zo ver!

Toch kunnen afzonderlijke sterrenstelsels elkaar af en toe op kleine afstand passeren, of zelfs met elkaar in botsing komen. Door de onderlinge zwaartekrachtwerking raken ze daarbij sterk vervormd. Dat is bijvoorbeeld het geval bij de stelsels NGC 7733 (rechtsonder op de foto) en NGC 7734 (linksboven), die zich op zo’n 500 miljoen lichtjaar afstand bevinden in het zuidelijke sterrenbeeld Toekan.

Het duo staat ook bekend als Arp-Madore 2339-661, en is opgenomen in de atlas van merkwaardige sterrenstelsels aan de zuidelijke hemel die de Amerikaanse astronomen Halton Arp en Barry Madore in de jaren 1980 publiceerden. Die atlas bevat maar liefst 5.846 van dit soort ‘misvormde’ stelsels.

Op de gedetailleerde foto, gemaakt met de Hubble Space Telescope, is te zien dat er niet twee, maar drie sterrenstelsels in het spel zijn. Het derde, kleine spiraalstelseltje bevindt zich rechtsboven de kern van NGC 7733, precies achter de bovenste spiraalarm van het grote stelsel.

Dat de spiraalarmen van het grote stelsel zo opvallend blauw gekleurd zijn, is trouwens ook het gevolg van de interactie tussen NGC 7733 en NGC 7734: de onderlinge getijdenwerking veroorzaakt verdichtingen in het interstellaire gas, waaruit veel nieuwe, hete (en dus blauwe) sterren geboren worden.

In de toekomst zullen de drie stelsels vermoedelijk versmelten tot één groot, elliptisch sterrenstelsel. Dat lot wacht overigens ook ons eigen Melkwegstelsel en het Andromedastelsel: hun afstand neemt af met ongeveer 100 kilometer per seconde, en over ongeveer 5 miljard jaar komen ze met elkaar in botsing.

Openingsbeeld © ESA/Hubble & NASA/J. Dalcanton (Dark Energy Survey)/DOE/FNAL/NOIRLab/NSF/AURA/L. Shatz

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven