Vlammende gasreus

Vlammende gasreus

Delen:

Nee, Jupiter staat niet in brand. Deze infraroodfoto van de grootste planeet in het zonnestelsel doet weliswaar denken aan een verwoestende vlammenzee, maar de wolkentoppen van de gasreus hebben een temperatuur van zo’n 150 graden onder nul. Dat is niet zo verwonderlijk: Jupiter staat gemiddeld op 780 miljoen kilometer afstand van de zon, wat ruim vijf keer zo ver is als de aarde.

Infraroodstraling is warmtestraling. De koude toplagen in de dikke dampkring van de planeet zijn dan ook donker op deze kunstmatig ingekleurde foto. Zo is direct te zien dat de uitgerekte wolkenbanden van Jupiter – de zogeheten banden en zones – afwisselend warm en koel zijn. Die temperatuur houdt rechtstreeks verband met de hoogte van de wolken in de atmosfeer: hoe dieper, hoe warmer.

Credit: Gemini Observatory/Mike Wong

Iets linksonder in het midden van de foto is een grote, donkere ovaal te zien. Dat is de beroemde Grote Rode Vlek in de Jupiterdampkring. Het is een gigantische wervelstorm die kilometers boven het omringende wolkendek uittorent, en dus een extra lage temperatuur heeft. De Grote Rode Vlek dankt haar naam aan de oranjerode of zalmroze kleur op foto’s die gemaakt zijn in zichtbaar licht. Daar komen windsnelheden voor van meer dan 600 kilometer per uur; het stormsysteem bestaat al minstens 350 jaar.

De gedetailleerde ‘warmtefoto’ van Jupiter is gemaakt met de NEar-InfraRed Imager van de 8-meter Gemini North-telescoop op Mauna Kea, Hawaï. Op de Gemini-opname zijn details van 500 kilometer groot zichtbaar. Planeetonderzoekers vergelijken infraroodfoto’s met beelden die gemaakt zijn in zichtbaar licht of op ultraviolette golflengtes. Op die manier komen ze meer te weten over de opbouw van de planeetdampkring en kunnen ze wolkensystemen in drie dimensies in kaart brengen.

Zo blijken er aan de rand van de Grote Rode Vlek gaten in het wolkendek te zitten: de heldere oranje structuren. Ze bieden zicht op diepergelegen wolken van waterdruppeltjes. Ook op het noordelijk halfrond van de planeet, onder de langgerekte heldere structuur, zijn zulke relatief kleine ‘warme’ gebiedjes te zien. Ze zijn vermoedelijk ontstaan door krachtige neerwaartse luchtstromingen.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven