Webb-ruimtetelescoop neemt exoplaneet met onverklaarbare samenstelling waar

Webb-ruimtetelescoop neemt exoplaneet met onverklaarbare samenstelling waar

Delen:

Mogelijk zweven er wolken van roet in de lucht, die diep in de planeet tot diamanten kunnen condenseren. Maar hoe de planeet is ontstaan is een raadsel (The Astrophysical Journal Letters, 16 december).

Van PSR J2322-2650b was al bekend dat hij om een pulsar draait: een snel rondtollende neutronenster. Een pulsar zendt met regelmatige tussenpozen, meestal variërend van milliseconden tot seconden, bundels van elektromagnetische straling uit die alleen te zien wanneer ze precies onze kant op wijzen, net als de lichtbundel van een vuurtoren.

De millisecondepulsar waar de planeet omheen draait zendt naar verwachting voornamelijk gammastraling en energierijke deeltjes uit, die onzichtbaar zijn voor het ‘infrarood-oog’ van Webb. Doordat er geen heldere ster in de buurt is, kunnen wetenschappers de om de pulsar cirkelende planeet goed bestuderen.

PSR J2322-2650b bevindt zich heel dicht bij zijn ‘ster’: slechts een miljoen kilometer ervandaan. Hierdoor duurt een jaar op de planeet nog geen acht uur. Bijzonder is ook dat hij onder invloed van de sterke zwaartekracht van de pulsar een opvallende citroenvorm heeft aangenomen.

Samen kunnen de ster en de exoplaneet worden beschouwd als een exotisch ‘zwarte weduwe’-systeem. Zwarte weduwe-systemen zijn een zeldzaam type dubbelsterren waarbij een snel ronddraaiende pulsar gepaard gaat met een kleine, lichte ster. Doordat er materiaal van de begeleidende ster naar de pulsar stroomt, gaat deze sneller draaien, wat een sterke deeltjeswind veroorzaakt. Onder invloed van de intense straling van de pulsar wordt de onfortuinlijke begeleider geleidelijk verteerd.

Maar in dt geval is die begeleider geen ster, maar een forse exoplaneet met dertien keer zoveel massa als de planeet Jupiter. Ook dat maakt PSR J2322-2650b uniek: van de zesduizend bekende exoplaneten is dit de enige die op een ‘gasreus’ lijkt.

Delen:

Dit is een artikel van:

Alles over Sterrenkunde

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven