Zo gedetailleerd zag je de zon nog nooit

Zo gedetailleerd zag je de zon nog nooit

Delen:

Beeld: ESA & NASA

Dit is de bovenste laag uit de atmosfeer van de zon, de corona. Om een idee te geven van de grootte, is onze eigen aarde in dit beeld gefotoshopt, bovenaan rechts. Op die hoogte is, aan de rand van de zon, ook een donkere, uitwaaierende lijn te zien – net als aan de tegenoverliggende zonnerand, trouwens. Deze zogenaamde protuberansen kunnen uitbarsten, waardoor enorme hoeveelheden coronaal gas de ruimte in worden geslingerd en er ruimtestormen ontstaan.

De foto is samengesteld uit 25 individuele beelden, die zijn gemaakt met een hogeresolutietelescoop van de Europees-Amerikaanse ruimtesonde Solar Orbiter. Ze zijn gemaakt van een afstand van 75 miljoen kilometer, zowat halfweg tussen aarde en zon. Het beeld is met zijn ruim 83 miljoen pixels het hoogsteresolutiebeeld dat van de zon en haar corona is gemaakt.

De Solar Orbiter is pas aan zijn reis begonnen. Een van de belangrijkste doelstellingen is onderzoeken waarom de buitenste lagen van de zon veel warmer zijn dan het oppervlak. In de corona is het een slordige miljoen graden Celsius, terwijl het op het zonne-oppervlak ‘slechts’ vijfduizend graden is.

Delen:

Heelal en ruimtevaart

Ongrijpbare ruimtevaartuigen die satellieten achtervolgen, zouden een ruimteoorlog kunnen ontketenen – of juist helpen de vrede in de ruimte te bewaren.

Dit is een artikel van: Scientific American

Hoe vang je een deeltje uit het universum dat vrijwel overal moeiteloos doorheen raast? Het antwoord ligt op een van de meest gure plekken op aarde: de poolkappen. Gewapend met radioantennes trok ik naar de Groenlandse ijskap om onze nieuwste ijstelescoop scherp te stellen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

In het heelal speelt een sterrenorkest van ontelbare muzikanten kriskras door elkaar. Alleen kon nog niemand dit concert vastleggen. Als dat lukt, komen we meer te weten over waar sterren in het universum vandaan komen.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

De kleurrijke nevel in het midden van deze bijzondere fotocompositie is zo’n tienduizend jaar geleden ontstaan, toen een stervende ster zijn buitenste gaslagen de ruimte in blies.

Supernova’s laten sporen na op planeten en manen. Maar omdat de maanbodem continu wordt omgeploegd door meteorietinslagen, zijn wetenschappers dat spoor soms bijster. Een nieuw wiskundig model brengt orde in de chaos.

Bij ’s werelds grootste zoektocht naar donkere materie is een deeltje waargenomen dat niet verklaard kan worden.

Dit is een artikel van: Scientific American

Aanstaande zondag lanceert de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een gloednieuwe ruimtetelescoop: de Nancy Grace Roman Space Telescope. Roman, zoals het instrument kortweg wordt genoemd, gaat de komende vijf jaar miljarden sterren en sterrenstelsels in kaart brengen en werpt hopelijk nieuw licht op donkere materie en donkere energie.

Een internationaal team heeft 31 van de oudste quasars ontdekt, een nieuw record. Twee daarvan zijn de oudste ooit waargenomen. Ze liggen op meer dan dertien miljard lichtjaar van ons af en ontstonden in de ‘kleutertijd’ van het heelal.

In de nacht van woensdag 12 op donderdag 13 augustus zijn met het blote oog tal van 'vallende sterren' te zien. Dan vindt het maximum plaats van de jaarlijkse meteorenzwerm de Perseïden.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven