Orka’s en dolfijnen werken samen om vis te vangen

Orka’s en dolfijnen werken samen om vis te vangen

Delen:

Beeld: universiteit van British Columbia (A.Trites et. al.).

Orka’s en dolfijnen die zich aan de Canadese westkust bij Vancouver Island ophouden, gaan elkaar niet uit de weg. Het feit dat ze elkaar niet proberen te vermijden of aan te vallen, suggereerde al dat de dieren juist voordeel haalden uit elkaars aanwezigheid.

Die hypothese onderzocht bioloog Sarah Fortune samen met een groep internationale wetenschappers. Ze observeerden de orka’s en Pacifische witflankdolfijnen een maand lang via dronebeelden, geluidsopnames, een onderwatercamera en bewegingsdata. Al die gegevens lieten een bijzonder, nog nooit eerder beschreven beeld zien.

Restjes

Ze zagen hoe orka’s bij het ontmoeten van de dolfijnen duidelijk van richting veranderden. Vervolgens dempten ze hun eigen geluid, waarna de echolocatie van de dolfijnen beter hoorbaar werd. Mogelijk konden ze zo hun prooi, de chinookzalm, beter lokaliseren.

Deze zalm (Oncorhynchus tshawytscha) deelden de orka’s met a­ndere orka’s van hun pod, een soort familiegemeenschap die vaak geleid wordt door het oudste vrouwtje van de groep. De zalmen zijn voor de dolfijnen te groot om te verorberen, maar zij konden hier toch van profiteren: de dolfijnen deden zich tegoed aan de restjes zalm die overbleven. De onderzoekers menen dat dit niet het enige voordeel voor hen is: de orka’s bieden hen mogelijk ook bescherming.

Om vast te stellen of het hier echt om een doelgerichte samenwerking gaat, is meer onderzoek nodig. Ook is nog onduidelijk of dit nieuw gedrag is, of dat de orka’s en dolfijnen altijd al hebben samengewerkt.

Bron: University of British Columbia, Canada

Delen:

Dat geldt ook voor grote honden. Het snellere verouderingsproces valt af te lezen in hun epigenetisch profiel. De reden achter dit snellere verouderingsproces is minder duidelijk.

Sorteren en recyclen tussen de operaties door: ziekenhuizen zetten steeds meer in op verduurzaming. Geen sinecure in een sector waar elke seconde telt. Als er mensenlevens op het spel staan, is de planeet even niet van tel.

Uit een analyse van recent gedigitaliseerde historische weergegevens – die tot voor kort alleen beschikbaar waren als handgeschreven archiefstukken – blijkt dat het hele Congobekken consistent opwarmt sinds de jaren zestig.

In onze strijd tegen klimaatverandering moeten we niet alleen minder CO₂ uitstoten, maar ook actief CO₂ uit de lucht halen. Bomen doen dat, maar ook bepaalde stenen kunnen CO₂ uit de lucht halen en in de bodem vangen.

Dat vraagt Anne-Sophie (40) zich af. Professor biomedische wetenschappen Luc Bouwens (VUB) zoekt het uit.

De oorsprong van België – en van Noordwest-Europa – is een mysterieus continentje dat ‘Avalonië’ heet. Het begint een half miljard jaar geleden vanaf de zuidpool aan een onwaarschijnlijke odyssee.

Een kaart die laat zien op welke plekken ter wereld potentieel fossielen te vinden zijn, het klinkt als de ultieme droom voor paleontologen. Maar financiering en toegankelijkheid beperken de zoektocht naar nieuwe puzzelstukjes van de geschiedenis van het leven.

Gedragsbioloog Jonas Torfs voert aan de afdeling bio-ingenieurswetenschappen van de UAntwerpen onderzoek naar het vaginale en darmmicrobioom van bonobo’s.

Nachtvlinders hebben niet bepaald het positieve imago van hun flamboyante vrienden die overdag vliegen. Onterecht. Hoog tijd om de mot van zijn mottige imago te verlossen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven