Vrouwenurinoir: minder file aan het damestoilet

Vrouwenurinoir: minder file aan het damestoilet

Delen:

“Dit urinoir lijkt bijna even zinloos als de mysterieuze knop die ik ooit in een Japanse wc zag,” schrijft Inge Schelstraete in een opinie bij De Standaard¹. Ze hekelt daarmee het vrouwenurinoir dat op Reggae Geel en de Gentse Feesten het mooie weer maakt, een Belgisch ontwerp van Ellen Lejeune. Volgens Schelstraete een ontwerp dat in principe wel een nood kan lenigen, want een festival is inderdaad een plek waar een vrouw wenste dat ze rechtstaand kon plassen. Maar in de praktijk zinloos, meent Schelstraete, want het moet nog steeds gebeuren in een cabine, waardoor het nooit even snel kan gaan als bij mannen. “Het aantrekkelijke aan rechtstaand plassen is niet dat je rechtstaat, maar dat die mannen zoveel sneller klaar zijn,” redeneert Schelstraete.

Houden we daar even halt.

Want vrouwenurinoirs zijn misschien niet sneller, maar wel compacter.  “Op dezelfde oppervlakte die nodig is voor één chemisch toilet kunnen maar liefst acht units worden geplaatst,” vertelt ontwerpster Lejeune aan Het Laatste Nieuws². Meer bedieningsstations dus.

En dat maakt een wereld van verschil.

In 2017 onderzochten wij (met Kurt Van Hautgem, nvdr.) waarom vrouwen altijd langer moeten wachten aan het toilet dan mannen³. We identificeerden twee oorzaken. Ten eerste hebben vrouwen een langere toilettijd dan mannen: pakweg 90 seconden, tegenover 60 seconden voor mannen. Een tweede oorzaak is dat er veelal minder toiletten in een gebouw zijn voor vrouwen dan voor mannen, omdat de toiletruimtes typisch even groot zijn, terwijl urinoirs minder plaats innemen dan toilethokjes. Een overweging die eigenlijk even zwaar doorweegt als het snelheidsverschil. Waardoor vrouwen in de praktijk dubbel gesjareld zijn, met volgens onze simulatie meer dan zes minuten wachttijd, tegenover een luttele elf seconden voor mannen. Een ramp.

En dan blijken vrouwenurinoirs plots een probaat middel om de file aan het damestoilet te bestrijden, en geen onnozel gadget. Want door compacter te zijn, passen er meer hokjes op het grondplan. En zijn de hokjes ook lichter, en dus goedkoper in transport. Geen wondermiddel, maar gewoon één van de vele mogelijke manieren om de echte pijn aan te pakken. Want meer dan 6 minuten aanschuiven aan het toilet voor dames, versus 11 seconden voor heren, van die toestanden willen we af.

Het vrouwenurinoir bij de categorie van zinloos gadget uit Japan sorteren (sorry Japan trouwens!), is dus meer dan een brug te ver. Rechtstaand plassen kan wel degelijk aantrekkelijk zijn om wachttijden te verminderen, maar niet per se om snelheid te winnen. Compactheid, daar is het om te doen.

Delen:

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven