Wiskunde uit de gevangenis

Wiskunde uit de gevangenis

Delen:

In zijn roman Aantekeningen uit het dodenhuis (1861/1862) stelt de Russische schrijver Fjodor Dostojevski dat de mate van beschaving in een samenleving kan worden beoordeeld door de gevangenissen binnen te gaan. Ik dacht aan die uitspraak toen ik onlangs een e-mail kreeg vanuit een Amerikaanse gevangenis. Ik had immers over de voor moord veroordeelde Christopher Havens geschreven in mijn boek Dark and Bright Mathematics, omdat hij een project mág leiden van wiskunde voor gevangenen. Mijn boek was hem ter ore gekomen, zelfs in de gevangenis dus. Als Amerikaanse gevangenissen wiskundig onderzoek toelaten, dan is het er niet zo erg gesteld als actiefilms het laten uitschijnen.

De vraag van de inmate was niet of ik een vijl kon opsturen verborgen in een stokbrood, maar wat ik vond van zijn formule:

Hierin staat Tₙ voor het n-de Triangulaire getal, dat is de som 1+2+3+…n. Deze driehoeksgetallen danken hun naam aan het aantal cirkels die je op een rij van n cirkels kunt stapelen, zoals kanonskogels, maar dan in het vlak. De tekening toont waarom T₁=1, T₂=3, T₃=6, T₄=10, T₅=15, T₆=21, enz. (zie tekening 1) De oude Grieken stelden hiervoor al de algemene formule Tₙ = n(n+1)/2 op, maar anderen zouden haar nog enkele keren herontdekken. Menig schoolboek vertelt bijvoorbeeld hoe de jonge Carl Friedrich Gauss, die een van de belangrijkste wiskundigen zou worden, de getallen van 1 tot 100 optelde door er nog eens de getallen van 100 tot 1 bij op te tellen en zag dat dit steeds 101 is. Het dubbel van T₁₀₀ is dus 100×(100+1).

Havens’ formule bouwt verder op een inzicht van Charles David Leach voor driehoeksgetallen van de machten van 2. Hij liet bij het driehoeksgetal T₄ het middelste bolletje weg en bouwde de driehoeken in een zichzelf herhalende werkwijze op zoals in de tekening. Het aantal bolletjes op de snijpunten stemt nu overeen met de machten van … 3! (zie tekening 2)

Andere driehoeksgetallen vullen nu de ‘gaten’ in:
T₄ =10 = 3² + 1 = 3² + T₁ , T₈=36 = 3³ + 3.1 + 6 = 3³ + 3. T₁ + T₃ , T₁₆= 136 = 3⁴+ 3².1 + 3.6 + 28 = 3⁴+ 3².T₁ + 3.T₃ + T₇, enz. Dat verklaart alvast het rechtergedeelte uit Havens’ formule.

Havens’ formule plaatst dergelijke driehoeken op elkaar en vult de overgebleven ruimtes op met machten van 2 (zie tekening 3). Ik heb hem geantwoord dat ze een mooi rekenkundig en geometrisch samenspel toont. Zou hij ze bedacht hebben door bolletjes op de muren van zijn cel te tekenen in plaats van streepjes?

Delen:

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven