Wolf, geit en kool: lost AI het raadsel op?

Wolf, geit en kool: lost AI het raadsel op?

Delen:

Een boer staat aan de oever van een rivier. Hij heeft een boot om het water over te steken, maar hij wil een wolf, een geit en een kool meenemen. De boot is niet erg stevig, waardoor de boer maar een iets tegelijk kan meenemen. Het probleem is dat hij de wolf niet alleen kan laten met de geit, en de geit bij de kool achterlaten loopt ook niet goed af. De kool is wel veilig bij de wolf, dus de boer kan eerst de geit overzetten. Maar hoe moet het dan verder?

Dit raadsel stamt al uit de middeleeuwen. Het komt voor in een Latijns manuscript met iets meer dan vijftig ‘stellingen om het verstand van de jeugd te scherpen’. De opgaven behoren tot wat we nu de recreatieve wiskunde noemen: mathematische raadsels en spelletjes. Ze werden waarschijnlijk rond het jaar 800 samengebracht door Alcuinus van York. Tussen 781 en 796 was Alcuinus leraar aan de paleisschool van Karel de Grote in Aken, de toenmalige hoofdstad van de Franken. Hij onderwees er onder andere Karel de Grote zelf en twee van diens zonen. Of die het raadsel ook voor de kiezen kregen is niet bekend.

Het raadsel is dus meer dan 1.200 jaar oud en je hebt de oplossing vast al eens gehoord. En anders volgt hier een cruciale hint: de boer kan ook iets mee terugnemen. Zo is het in zeven stappen op te lossen. Je kunt het verhaal trouwens ook vertellen met een vos, een kip en een maiskolf, maar voor de structuur van de oplossing maakt dit niet uit.

Er zijn ook wel gekkere varianten bedacht, met veel meer voorwerpen. Tien jaar geleden maakte Benjamin Soule het computerspel Across the River. Daarbij moet je niet alleen een wolf, een geit en een kool overbrengen, maar ook een jager, een geweer, een aap én een wasmachine. Ook in deze versie kan je maar één dier of object tegelijk transporteren.

Welke duo’s niet onbewaakt mogen achterblijven, daar moet je spelenderwijs achter komen. Het handige aan de wasmachine is bijvoorbeeld dat je er iets in kunt verstoppen. Maar de aap kan de wasmachine aanzetten en zo de inhoud vernietigen, tenzij de aap een kool heeft om mee te spelen.

Of iemand deze versie al aan AI heeft voorgelegd, weet ik niet. Vorig jaar probeerden mensen wel of AI-tekstgeneratoren zoals ChatGPT het originele raadsel konden oplossen. Dat lukt inderdaad, maar de vraag is dan of deze tools de redenering volgen of enkel de linguïstische structuur van de opgave herkennen en zo de oplossing kunnen reproduceren. Het raadsel en de o­plossing staan immers in veel boeken en online bronnen: teksten waarop deze generatoren getraind zijn. De tools blijken de structuur van het vraagstuk zo goed te kennen, dat ze de oplossingsstrategie ook toepassen in situaties waarin dit niet nodig is.

Gary Marcus stelde bijvoorbeeld deze vraag: ‘Een man en zijn geit proberen een rivier over te steken. Ze hebben een boot. Wat moeten ze doen?’ Ze kunnen natuurlijk in één keer de rivier over. ChatGPT, Copilot en andere grote taalmodellen kwamen echter met pseudo-oplossingen waarbij de man de rivier drie keer, vijf keer of nog vaker over moest. Soms dook er in het stappenplan ook plots een wolf of een vos op, wat bevestigt dat de modellen de oplossing van het standaardprobleem sterk hadden geïnternaliseerd.

Corrin Lakeland bleef dichter bij het originele raadsel, maar hij specifieerde dat de geit de wolf zou opeten en dat de wolf de kool zou lusten. Dat is natuurlijk onzin, maar voor de logische structuur van het raadsel speelt dat geen rol. De meeste mensen zien in dat je nu de wolf veilig als eerste kunt overzetten. ChatGPT herhaalde echter de originele oplossing. Anderzijds lukte het wel om tot een oplossing voor deze variant te komen door ChatGPT te vragen een Python-programma te schrijven om het op te lossen.

Maar waarom de boer die wolf überhaupt wil meenemen, dat blijft na al die eeuwen misschien nog wel het grootste raadsel.

Waarom de boer die wolf überhaupt wil meenemen, dat blijft na al die eeuwen misschien nog wel het grootste raadsel

Delen:

Francis Halzen ontvangt de Nobelprijs voor Fysica 2026 voor zijn voortrekkersrol in het onderzoek naar hoog-energetische neutrino's met ijs. De fysicus werkt aan de University of Wisconsin, maar groeide op in België. Hij is de tweede Belg die de Nobelprijs voor Natuurkunde wint, na François Englert in 2013.

BlogNatuurwetenschappen

Er lag een krokodil in de kast

125 jaar geleden kocht de KU Leuven een collectie fossielen die ze nooit meer heeft bekeken. Voor het eerst is een groep studenten op zoek gegaan naar krokodilachtige botten. Zij vonden aanwijzingen voor Diplocynodon, de oudste alligatorachtige.

In de klas kun je het misschien verbieden. Toch blijkt het in de praktijk nog knap lastig om delen door nul altijd te vermijden.

Vorige week liet OpenAI weten dat zijn model een van de moeilijkste wiskundige problemen, het Navier-Stokesprobleem over vloeistofbewegingen, had opgelost. De claim moet nog bevestigd worden, maar welke doorbraak is de volgende? En wat betekent dat voor andere mysteries uit de wetenschap?

ColumnNatuurwetenschappen

De kracht van kruisbestuiving

Soms heeft een schilder een wiskundige nodig en soms heeft een wiskundige, zoals ik, een kunstenaar nodig om te zien hoe wonderlijk wiskunde voor niet-wiskundigen werkelijk is.

In China is barnsteen gevonden van maar liefst 385 miljoen jaar oud. Het stamt uit een tijd waarin insecten nog niet de grootste vijanden van planten waren.

Toen de Chicxulub-asteroïde 66 miljoen jaar geleden insloeg, was dat misschien nog maar het begin van de ramp. Nieuw onderzoek suggereert dat een wereldwijde stofdeken de hitte van de inslag vasthield en terugkaatste naar de aarde. Het gevolg? Wereldwijde natuurbranden die het einde van de dinosauriërs mogelijk al binnen enkele uren bezegelden.

ColumnNatuurwetenschappen

Bron van quantumkansen

Honderd zomers geleden deden kansen hun intrede in de quantummechanica. Dit gebeurde zonder veel fanfare: in een kort artikel van de theoretische fysicus Max Born uit Göttingen. Wetenschapsfilosoof Sylvia Wenackers schrijft over wat dit teweegbracht in de decennia daarna.

De ruimterots die 66 miljoen jaar geleden de dinosauriërs van de aardbodem veegde, blijkt veel zeldzamer te zijn dan gedacht. Onderzoekers identificeren haar als een uitzonderlijke meteorietsoort die nauwelijks op aarde gevonden wordt. Dat zet de deur open naar een nieuwe verklaring voor de massa-extinctie.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven